تبلیغات
دنیای ثبت - مطالب zohre zohreh

دنیای ثبت

سه شنبه 14 آبان 1398

الف – ادغام شرکت های تعاونی :
ادغام در لغت به معنای فراگرفتن چیزی چیز دیگر را ، درهم کردن، درآوردن چیزی در چیزی دیگر، حرفی را در حرف دیگر درآوردن است. در اصطلاح ادغام دو یا چند شرکت وقتی حاصل می شود که یا شرکتی شرکت دیگر را امحاء و در خود حل کند یا دو یا چند شرکت در هم حل شده، شرکت جدیدی از آن ها به وجود آید. ادغام از اموری است که تصمیم گیری درباره آن در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است . تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده با اکثریت سه چهارم اعضای حاضر در جلسه مجمع اتخاذ می شود. ( ماده 37 قانون شرکت های تعاونی ).
ادغام شرکت های تعاونی بر اساس شرایط ذیل صورت می گیرد :
1. تصویب مجامع عمومی فوق العاده
لازم است مجمع عمومی فوق العاده هر یک از شرکت های تعاونی داوطلب ادغام ، به طور جداگانه ادغام آن را با شرکت یا شرکت های تعاونی مورد نظر تصویب کند.
2. بیشتر نبودن مجموع زیان انباشته
هنگام ادغام ، مجموع زیان انباشته شرکت های تعاونی داوطلب نباید از مجموع سرمایه ، ذخیره های قانونی و اندوخته های احتیاطی آنان بیشتر باشد. منظور از زیان انباشته مجموع زیان هایی است که در سال های مختلف به شرکت تعاونی وارد شده است.
3. موافقت منابع سرمایه گذار و مشارکت کننده
در صورتی که ادغام ، مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تامین کننده اعتبار و کمک مالی و تسهیلات و سرمایه گذاری و مشارکت باشد ، موافقت منابع یاد شده ، شرط دیگر ادغام است.
4. تایید وزارت تعاون
وزارت تعاون حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ دریافت مدارک تصویب ادغام در مجامع عمومی فوق العاده شرکت های تعاونی ، نظر خود را درباره تایید یا رد ادغام و انطباق یا عدم انطباق نحوه تشکیل مجامع عمومی فوق العاده و تصمیم های اتخاذ شده درباره ادغام ، با اساسنامه آن ها و مقررات قانونی به شرکت های تعاونی مربوط ابلاغ می کند. در صورتی که وزارت تعاون درخواست ادغام را رد کند ، موضوع ادغام منتفی خواهد بود.
5. ثبت در مرجع ثبت شرکت ها
در صورت تایید شدن ادغام از طرف وزارت تعاون ، مجمع عمومی مشترک شرکت های تعاونی در شرف ادغام ، ظرف یک ماه از تاریخ دریافت تایید وزارت تعاون تشکیل می شود. صورتجلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی هایی که با هم ادغام شده اند به همراه مدارک مربوطه می بایست حداکثر ظرف مدت دو هفته جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شده و خلاصه تصمیمات نیز به اطلاع کلیه اعضا و بستانکاران رسد. ( مستفاد از ماده 53)
مدارکی که اولین هیئت مدیره شرکت تعاونی جدید باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم کند به قرار ذیل است :
_ صورت جلسه هر یک از مجامع عمومی فوق العاده شرکت های تعاونی ادغام شده دایر بر موافقت آن ها با ادغام ؛
_ اساسنامه مصوب مجمع عمومی مشترک ؛
_ موافقتنامه وزارت تعاون با ادغام ؛
_ صورت جلسه مجمع عمومی مشترک دایر بر ادغام و قبولی تعدات و بدهی های شرکت های ادغام شده ، تصویب اساسنامه و انتخاب هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
_ صورت جلسه اولین جلسه هیئت مدیره ؛
_ اسامی و مشخصات اعضای هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، اعم از اصلی و علی البدل و قبولی آن ها ؛
_ اسم و مشخصات مدیر عاملی که هیئت مدیره برای شرکت تعاونی جدید تعیین کرده است.
ب- انحلال و تصفیه :
به موجب ماده 36 قانون شرکت های تعاونی، انحلال شرکت از وظایف مجمع عمومی فوق العاده است.
شرکت یا اتحادیه تعاونی در موارد ذیل منحل می شود :
– تصمیم مجمع عمومی فوق العاده ؛
– کاهش تعداد اعضا از نصاب مقرر ؛
– انقضای مدت تعیین شده در اساسنامه ؛
– توقف فعالیت بیش از یک سال ، بدون عذر موجه ؛
– عدم رعایت قوانین و مقررات مربوط ؛
– ورشکستگی
تبصره: کلیه اموالی که از منابع عمومی دولتی در اختیار تعاونی قرار گرفته با انحلال آن مسترد گردد.
در صورتی که هر تعاونی منحل گردد، قبل از انحلال باید به تعهداتی که در برابر اخذ سرمایه و اموال و امتیازات از منابع عمومی و دولتی و بانک ها و شهرداری ها سپرده است،  عمل نماید. ( ماده 56 قانون شرکت های تعاونی ).
تصفیه و تقسیم دارایی شرکت ، از نتایج انحلال شرکت است. تصفیه به معنی تفریق حساب و تعیین بدهکاری و بستانکاری است، که در نتیجه تصفیه، رقم قطعی مبالغ بده و بستان مشخص و پا به پا می شود.در شرکت های تعاونی امر تصفیه به عهده آخرین مدیران شرکت است، مگر آنکه اساسنامه یا اکثریت مجمع عمومی شرکت ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.
هرگاه انحلال شرکت با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده برابر ضوابط مربوط انجام گرفته باشد، و یا این که وزارت تعاون در حدود صلاحیت قانونی خود رای به انحلال آن داده باشد، ظرف مدت یک ماه سه نفر را جهت تصفیه امور تعاونی تعیین و به اداره ثبت محل معرفی خواهد نمود. تا برابر ضوابط و مقررات مربوط در مورد تصفیه تعاونی اقدام لازم را به عمل آورند.
اما در مواردی که انحلال شرکت تعاونی به جهات دیگری که اشاره گردید، صورت گرفته باشد، تصفیه آن و نحوه تصفیه برابر قانون تجارت است.
سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • دوشنبه 13 آبان 1398


     
    حمل و نقل در امر تجارت نقش مهمی دارد و طبیعی است بدون آن تجارت ممکن نیست. حمل و نقل از راه خشکی و دریا از زمان قدیم معمول بوده و با گذشت زمان تکامل یافته تا به پایه امروز رسیده است.
    امروزه موضوع حمل و نقل از مسائل بسیار مهم می باشد؛ زیرا برای تجارت کالا یگانه وسیله ارسال و دریافت است و در امر سیاحت نیز نقش عمده دارد. به همین دلیل شرکت های بزرگ هواپیمایی، اتوبوسرانی، ترموا و غیره تشکیل شده که مخصوصاَ دخالت زیادی در زندگی روزمره انسان دارند و قاعدتاَ باید تحت نظم معینی درآیند.
    انواع حمل و نقل را می توان به حمل و نقل دریایی، هوایی و جاده ای تقسیم نمود. محموله های فوری، فاسد شدنی، سبک و قیمتی و نسبتاً کوچک بیشتر در بخش حمل و نقل هوایی جا به جا می شوند. بنابراین، شرکت ها حمل و نقل هوایی نقش بسزایی در حمل و نقل هوایی دارند. به موجب ماده 1 دستورالعمل اجرایی و ضوابط تأسیس شرکت ها و یا مؤسسات حمل و نقل هوایی، شرکت یا موسسه حمل و نقل هوایی هر شخص حقیقی یا حقوقی است که بر طبق ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری پس از تایید شورایعالی کشوری از جهت انطباق با مصالح کشور، با دارا بودن شرایط ذیل به تصدی حمل و نقل هوایی، بار و مسافر طبق قوانین و مقررات هواپیمایی کشوری مبادرت ورزد.
    شرایط داوطلبان پروانه تصدی حمل و نقل هوایی در مورد اشخاص حقیقی و یا موسسین حقوقی به شرح ذیل می باشد:
    الف. تدین به دین اسلام یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
    ب. نداشتن محکومیت جزایی موثر که مانع از برخورداری از حقوق اجتماعی باشد.
    ج. در اختیار داشتن سرمایه، امکانات و تجهیزات کافی به تشخیص شورایعالی هواپیمایی کشوری که سرمایه نقدی آن نباید کمتر از دو میلیارد ریال تامین و پرداخت شده باشد.
    د. تعهد پذیرش مقررات هواپیمایی کشوری
    وفق ماده 7 آیین نامه نامبرده، مدیر عامل شرکت یا مدیر اجرایی موسسه، علاوه بر شرایط فوق می بایست دارای شرایط ذیل باشد.
    1. داشتن تابعیت ایران
    2. حداقل سن برای ثبت این نوع شرکت،  25 سال سن می باشد.
    3. داشتن کارت پایان خدمت وظیفه یا معافیت دائم ( برای مردان )
    4. داشتن تاییدیه صلاحیت ( امنیتی – سیاسی )
    5. آشنایی به یکی از زبان های مورد عمل ایکائو ( ترجیحاً انگلیسی)
    6. داشتن حداقل 5 سال سابقه کار در امور تخصصی (فنی – عملیاتی – بازرگانی) هواپیمایی.
    چنانچه متقاضی شرایط لازم را از دست بدهد با توجه به ضوابط دستورالعمل نامبرده مراتب لغو پروانه از طریق سازمان هواپیمایی کشوری به وی ابلاغ خواهد شد.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت حمل و نقل هوایی :
    1. تحویل سه نسخه فرم درخواست ثبت شرکت حمل و نقل هوایی
    2. ارائه دو نسخه اساسنامه مورد تصویب شرکت حمل و نقل هوایی
    3. اصل و کپی آخرین مدرک تحصیلی متقاضی
    4. اصل و کپی کارت پایان خدمت یا معافیت دائم
    5. ارائه چهار قطعه عکس سه در چهار و پنج قطعه عکس شش در چهار
    6. ارائه کپی برابر اصل مدرک ایثارگری در صورت داشتن
    7. کپی گذرنامه متقاضی و همسر از صفحات 2 تا 9 (در صورت دارا بودن، یک سری)
    8. دو سری اصل و کپی شناسنامه از تمامی صفحات
    9.تحویل صورتجلسه اولین هیات مدیره مبنی بر انتخاب رئیس، نایب رئیس و منشی هیات مدیره شرکت حمل و نقل هوایی
    10. پرداخت کلیه سرمایه شرکت طبق اساسنامه شرکت
    11. ارائه گواهی عدم سوء پیشینه و گواهی عدم اعتیاد به مواد مخدر

     

  • نظرات() 
  • یکشنبه 12 آبان 1398


     
    { ثبت شرکت نیک ، ارائه دهنده ی خدمات تخصصی ثبتی و حقوقی }
    از زمان های بسیار قدیم، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند . در آن زمان شرکت بیشتر جنبه خانوادگی و اعتماد به یکدیگر را داشته و حوزه عمل آن ها محدود بوده است.


    در خصوص پیشینه تاریخی شرکت ها، و این که اول بار در چه کشوری و چه زمانی تشکیل شده اند تاریخ دقیقی وجود ندارد. اما آن چه مسلم است، از دیرباز کسانی که با تجارت آشنا شده اند، مشارکت را نیز مدنظر قرار داده، به تاسیس شرکت اقدام نموده اند. در تمدن بابل، حمورابی ششمین پادشاه آن سرزمین در سال های 2067- 2025 قبل از میلاد، دستور گردآوری و تدوین قوانینی موسوم به مجمع القوانین حمورابی را صادر کرده و در آن به موضوع شرکت ها و تنظیم قراردادها پرداخته است. چینی ها از 4500 سال قبل از تولد مسیح با امر بیمه و در نتیجه، مشارکت در جبران خسارت و تشکیل شرکت هایی بدین منظور آشنا بوده اند. در ایران با وجود آن که قانون مدنی ایران پس از قانون تجارت، یعنی در سال 1313 شمسی به تصویب رسیده است ، در مبحث شرکت ها به مقررات قانون تجارت در خصوص شرکت های تجاری اشاره ای نکرده است. نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده، قانون 25 دلو 1303 است. بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید. در تاریخ 11/ 3/ 1310 قانون ثبت شرکت ها به تصویب رسید که پاره ای از موادش در تاریخ 30/ 12/ 1362 اصلاح گردید.
     
    تجار و معاملات تجاری ، دفاتر تجاری، دفتر ثبت تجاری، شرکت های تجاری ، بروات تجاری و چک، دلالی ، حق العمل کاری ، قرارداد حمل و نقل ، قائم مقام تجاری و سایر نمایندگان تجاری ، ضمانت ، ورشکستگی ، اسم تجاری ، شخصیت حقوقی.
    این قانون بعداَ به موجب لایحه قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/ 12/ 1347، اصلاح گردید. که به لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت موسوم گردید، البته این خود نیز خیلی قدیمی است، که باید متناسب با تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل می آید، تغییر یابد.
    به هرحال در مورد قانون گذاری شرکت ها، در حال حاضر، قانون تجارت دارای نظامنامه ای است که در سال 1311 توسط وزارت عدلیه تدوین و تصویب شده و تشکیل شرکت ها را موکول به تنظیم شرکتنامه رسمی کرده است. ( ماده 1) . ثبت تشکیلات غیرتجاری- موضوع ماده 584 قانون تجارت – نیز موضوع آیین نامه ای است که در 1337 به تصویب رسیده و ” آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری ” نام دارد. همچنین باید توجه داشت شرکت های تعاونی تولید و مصرف که موضوع مواد 190 لغایت 194 قانون تجارت اند در حال حاضر انحصاراَ تابع قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 13/ 6/ 1370) هستند. در واقع ماده 2 قانون اخیر مقرر کرده است : ” شرکت هایی که با رعایت مقررات این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند “. تا وضع قانون اخیر به استثنای شرکت های تعاونی تولید و مصرف، شرکت های تعاونی دیگر تابع قانون شرکت های تعاونی ( مصوب 16/ 3/ 1350) و اصلاحیه های بعدی آن بودند و به تجاری بودن یا تجاری نبودن آن ها بستگی داشت. با وضع قانون بخش تعاونی، این وضعیت در مورد کلیه شرکت های تعاونی صادق است، به عبارت دیگر، هیچ شرکت تعاونی الزاماَ تجاری نیست. اگر شرکت تعاونی به اموری بپردازد که مطابق قانون تجاری تلقی می شود شرکت تجاری است و در غیر این صورت شرکت تجاری نخواهد بود. دو گانگی وضعیت حقوقی شرکت های تعاونی موجب شده است که امروزه این شرکت ها را در کتب اختصاصی و عمدتاَ در حوزه عمل حقوق تعاون مورد بررسی قرار دهند.
    در حقوق روم، فرض و تئوری شخصیت حقوقی برای هیات های مربوط به حقوق عمومی مانند انجمن های سیاسی یا مذهبی شناخته شده بود و در مورد شرکت های تجاری که هدف آن ها تامین منافع خصوصی است، به وجود شخصیت قائل نبودند. همچنین در بعضی از قوانین قدیم در خصوص معابد و قبائل، معتقد به حقوق و تعهدات، و در نتیجه شخصیت حقوقی بودند. در حقوق اسلام هم موقوفات از این شخصیت بهره مند بود و معاملات متصدیان به نام موقوفه انجام می گرفت و در واقع وقف یک نوع شخصیت حقوقی بود..”
    به طور کلی، شرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است؛ به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی، وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است؛ اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد، مسئولیتی عمدتاَ محدود دارند و – البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه – فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند. همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی ، به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح ” تک شریک ” به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان ، در قبال طلبکاران، محدود به سرمایه ای شود که به شریک تک شریک اختصاص داده اند.

    مقالاتثبت شرکت

  • نظرات() 
  • شنبه 11 آبان 1398


     
    ثبت شرکت در کشور ارمنستان مجوز کار به حساب می آید. برای همین شخص برای انجام هرگونه فعالیت قانونی در ارمنستان باید یک شرکت ثبت کند. هیچ گونه محدودیت فعالیتی در این کشور وجود ندارد به همین دلیل موضوع و عنوان فعالیت شرکت می تواند کلی باشد.
    از دلایلی که می توان برای تمایل اشخاص جهت ثبت شرکت در ارمنستان و انجام فعالیت تجاری برشمرد نزدیکی به ایران واستفاده از حسابهای بین المللی، صرفه جویی در وقت و زمان، هزینه های کم و زمان سریع، روابط خوب بین دو کشورکه موجب مراودات مالی و اعتباری شده می باشد. اقدام برای ثبت شرکت در کشور ارمنستان معمولاَ به دو منظور صورت می گیرد. یا برای راه اندازی کسب و کار و دریافت مجوز کار بوده و یا جهت گرفتن اقامت در این کشور.
    دو روش برای ثبت شرکت در ارمنستان وجود دارد
    _روش اول
    در روش اول، فرد به عنوان مدیر عامل و اعضای شرکت که قرار است شرکت را ثبت کند باید در ارمنستان حضور داشته باشد که به آن ثبت شرکت حضوری می گویند.
    _ روش دوم
    در این روش نیاز به حضور اعضای شرکت وحتی مدیر عامل نیست  و می توان به صورت وکالتی و از طریق شرکتی مسافرتی در ارمنستان مراحل کار را تنظیم کرد که به این روش ثبت شرکت غیر حضوری گویند. در این روش نیازی به سفر به کشور ارمنستان  و دردسرهای دیگرنیست.
    در روش غیر حضوری ابتدا باید اساسنامه شرکت، وکالتنامه و تفاهم نامه بین اعضای شرکت در ارمنستان تنظیم شود و سپس برای اعضای شرکت در دفتر تهران ارسال گردد تا توسط اعضا امضاء شود و دوباره به ارمنستان فرستاده شود تا روال کاری برای ثبت شرکت صورت گیرد. بعد از بررسی مدارک سه تا چهار روزی طول می کشد تا شرکت ثبت گردد. وقتی سند و اساسنامه شرکت از وکیل در ارمنستان تحویل گرفته شد شرکت ثبت شده و می توان مهر آن را چاپ کرد.
    شرکت را در ارمنستان می توان به دو صورت شرکت تضامنی و شرکت با مسؤلیت محدود ثبت نمود.
    در شرکت تضامنی مسؤلیت شرکا به صورت تضامنی است. برای همین همگی به صورت تضامنی در برابر طلبکارها مسؤلند. در این نوع شرکت چون نام شخص،اسم شرکت می شود تنها می توان برای آن شخص تقاضای اقامت نمود.
    در شرکت با مسؤلیت محدود هر کدام از شرکا به اندازه آورده خود مسؤلیت دارند. برای اخذ اقامت می توان علاوه بر شخص اصلی برای چند نفر دیگر اقامت دریافت کرد. هزینه مالیات در این کشور ماهیانه حساب می شود و معادل سه درصد از گردش حساب است و چنانچه گردش حساب بانکی صورت نگیرد مشمول مالیات نمی شود.

    مدارک لازم جهت ثبت شرکت در ارمنستان
    _اسکن پاسپورت اعضای شرکت
    _ وکالتنامه مهری برای ثبت شرکت
    مدارک برای اشخاص حقیقی :
    _ تنظیم درخواست جهت تأسیس شرکت با مسؤلیت محدود.
    _ تعیین نام شرکت برای استعلام در اداره بخش ثبت نام های شرکتی
    _ تعیین میزان سهام هر یک از اعضا ( صورتجلسه سهامداران) و انتخاب مدیر عامل.
    _ ترجمه رسمی گذرنامه های سهامداران و مدیر شرکت
    _ ارایه مشخصات مدیر عامل
    _ تعیین آدرس محل شرکت یا محل فعالیت باثبت محضری
    _ گواهی پرداخت سرمایه اولیه شرکت در یکی از بانکهای ارمنستان.

    مراحل ثبت شرکت در ارمنستان
    _ مراجعه به اداره اویر.
    _ اجاره یک محل حقوقی  محضری برای انجام فعالیتهای شرکت
    _ ثبت نام شرکت
    ( جهت ثبت نام شرکت می بایست به اداره ثبت دولتی ( رجیستر ) مراجعه و تعداد 5 الی 6 نام مورد نظر ارائه، که پس از بررسی و کنترل نام های موجود چنانچه در سیستم نامگذاری شرکتی ارمنستان چنین نامی نبود یکی از نام ها انتخاب و ثبت می گردد).
    _ مراجعه به اداره مالیات برای تنظیم اساسنامه
    _ تهیه مهر شرکت و دریافت کد با مراجعه به اداره مالیات
    _ ثبت در اداره بازنشستگی
    _ تهیه کاسا و پلمپ کردن در اداره مالیات
    _ مراجعه به بانک وایجاد حساب بانکی.
    _ مراجعه به گمرگ با معرفی نامه جهت بازکردن پرونده برای امور مربوط به صادرات و واردات.
    _ ارائه آدرس دفتر هم به صورت صوری هم فیزیکی برای ثبت شرکت
    هزینه های ثبت در این نوع شرکت به شرح ذیل می باشد:
    هزینه ثبت شرکت، اخذ کارت اقامت، افتتاح حساب بانکی شرکتی، اخذ دسته چک، هزینه سفر برای گرفتن کارت اقامت.
    در ارتباط با مدارک مورد نیاز و مراحل ثبت شرکت در ارمنستان توضیحاتی داده شد که بدون شک جمع آوری وطی فرایند آن نیاز به تخصص و آگاهی کافی از امور حقوقی و ثبتی دارد، به خصوص هنگام تمایل به ثبت غیر حضوری.

  • نظرات() 
  • شنبه 11 آبان 1398


    نام تجاری یا برند عبارت است از نام، سمبل، نشانه، طرح، شعار، علامت یا ترکیبی از آنها که موجب شناسایی محصول و تمایز آن از سایر محصولات و انتقال یک مفهوم یا احساس به مخاطب می شود.
    ثبت برند به نوعی سند مالکیت آن محسوب می شود. شما با ثبت برند مالک آن علامت می شوید و هیچ شخص یا شرکت دیگری حق ندارد بدون اجازه از علامت شما استفاده کند. لذا، اشخاصی که علامت خود را به ثبت نرسانند نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند. به این جهت کلیه تجار و موسسات تجاری، برای حفظ علامت خود از تقلید و تقلب ، علائم خود را به ثبت می رسانند.
    ثبت برند کار چندان دشواری نیست و هزینه قابل توجهی هم ندارد ، شما می توانید با تکمیل اظهارنامه الکترونیکی برند، تقاضای خود را به اداره محترم مالکیت صنعتی اعلام نمایید.
    در این مقاله برآنیم تا به مراحل ثبت اینترنتی برند بپردازیم. خاطر نشان می شویم در صورت مواجه شدن با هرگونه مشکلی در مراحل ثبت برند می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل فرمایید.
    مدارک مورد نیاز برای ثبت برند :

    کپی مدارک شناسایی شخص متقاضی یا صاحبان امضاء در مورد اشخاص حقوقی
    مجوز فعالیت ( شامل جواز کسب ، پروانه بهره برداری …)
    ارائه کارت بازرگانی برای متقاضیانی که در نام تجاری خود از حروف لاتین استفاده می کنند.
    مدارک مربوط به نماینده قانونی ( در صورت تقاضا به وسیله نماینده قانونی با حق امضاء)
    تصویری از علامت درخواستی در ابعاد 6 در 6 یا 10 در 10
     چنانچه متقاضی بخواهد به استناد تقاضای ثبت در خارج از کشور از مزایای حق تقدم استفاده کند باید مدارک مربوط به حق تقدم را همراه با اظهارنامه تسلیم کند.
    آگهی تأسیس شرکت و آخرین آگهی تغییرات شرکت برای اشخاص حقوقی.
    مراحل ثبت برند در سامانه مالکیت صنعتی :
    _ ابتدا باید اطلاعات شخص متقاضی اعم از نام و نام خانوادگی، شماره تلفن همراه، آدرس ایمیل و … را در قسمت اطلاعات اظهارنامه برای پیگیری پرونده بعد از دریافت شماره اظهارنامه پر نماید. ( پس از ورود اطلاعات متقاضی، در قسمت انتخاب کالا بر حسب مجوزهای موجود ، در صورت مطلع بودن از شماره طبقه کالای درخواستی عنوان ” شماره کالای درخواستی را می دانم ” را انتخاب کرده و در غیر این صورت گزینه دوم را انتخاب نمایید و نام محصول را وارد کرده تا طبقه مورد نظر مشخص شود).
    _ بعد از ورود اطلاعات باید تصویر تمامی مدارک متقاضی همراه با مجوزها و تصویر علامت به ترتیب بارگذاری گردند. ( بارگذاری ضمائم اظهارنامه )
    _ ورود به صفحه بازبینی اطلاعات
    _ بازبینی تمامی اطلاعات و ضمائم بارگذاری شده برای حصول اطمینان از صحت اطلاعات.
    _ در این مرحله متقاضی باید هزینه های ثبت اظهارنامه را واریز کند. ( از طریق اتصال به درگاه اینترنتی بانک و وارد کردن اطلاعات کارت بانک)  لازم به ذکر است ، بعد از تأیید اطلاعات و پرداخت هزینه ها دیگر نمی توان پرونده را اصلاح کرد.
    _ ارائه شماره اظهارنامه به متقاضی.
    _ بررسی اولیه مدارک و ضمایم توسط کارشناس مربوطه بعد از واریز هزینه اظهارنامه پرونده.
    _ اعلام ابلاغیه ای به  مالک توسط کارشناس در صورت وجود نقص و ایراد در اظهارنامه.
    _ صدور آگهی تقاضای ثبت برای نام یا علامت درخواستی، جهت درج در روزنامه رسمی و ثبت آن.
    _ چنانچه ادعایی نسبت به علامت مورد درخواست وجود داشته باشد آگهی ثبت رسمی با مشخصات مالکین علامت و شماره ثبت رسمی، جهت درج در روزنامه رسمی و انتشار یرای عموم صادر می شود.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398


     

    شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه ی او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
    شرکت مختلط سهامی که ترکیبی از شرکاء شرکت تضامنی و شرکاء سهامی می باشد ابتکار دیگری از قانونگذار است. در این شرکت شرکاء ضامن مدیریت شرکت مختلط سهامی را به عهده دارد اعم از این که یک شریک یا چند شریک باشد . در این شرکت هم به مانند شرکت مختلط غیرسهامی عده ای که تخصص کافی در امور تجارت ندارند یا خرید سهام یا قطعات سهام سرمایه گذاری می کنند و شرکاء ضامن چه سرمایه گذاری بنمایند و چه سرمایه گذاری ننمایند با اتکاء به تخصص و اطلاع خود از امور تجاری مدیریت شرکت را به دست می گیرند و سود حاصله مطابق توافق حاصله در شرکت نامه تقسیم خواهد شد . در این شرکت نیز شرکاء ضامن حق اداره شرکت را دارند و شرکاء سهامی حق اداره شرکت را ندارند.

    شرایط انتخاب اسم شرکت مخلتط سهامی
    در این شرکت نیز در اسم شرکت باید عبارت مختلط سهامی ذکر گردد تا علاقه مندان به معامله با این شرکت بدانند با چه اشخاصی و تحت چه مقرراتی مایل به معامله می باشند . همچنین باید لااقل نام یکی از شرکاء ضامن قید گردد تا طرف معامله با شرکت بداند به چه کسی باید برای طلب خود رجوع کند.
    وفق ماده 163 قانون تجارت دو شرط باید رعایت شود:
    1. در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط” ذکر شود.
    2. در اسم شرکت باید لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.

    تشکیل شرکت مختلط سهامی
    با توجه به ماده ی 176 قانون تجارت مقررات مربوط به تشکیل شرکت مختلط سهامی آشکار می گردد. بنابراین برای تشکیل شرکت لازم است که :
    1- اساسنامه و یا شرکتنامه حاوی امور اساسی شرکت تهیه شود.
    2- پرداخت ثلث سرمایه ی نقدی و تعهد دو ثلث بقیه اعلام گردد.
    3- سهم الشرکه ی غیر نقدی ارزیابی و تحویل شرکت شود.
    4- در تنظیم سهام یا قطعات قیمت حداقل با توجه به سرمایه ی شرکت تعیین گردد.
    یعنی اگر سرمایه کمتر و یا معادل دویست هزار ریال بود حداقل پنجاه ریال و اگر بیشتر از این مبلغ بود یکصد ریال.
    5- تهیه ی رسید سرمایه بنحوی که هست و اعلام آن با تصریح به اینکه سرمایه د ر تحویل شرکت است.
    6- تعیین اسامی و مشخصات شرکاء سهامی با مقدار سهام آن ها و شریک یا شرکاء ضامن با میزان سهم الشرکه

    اداره شرکت مختلط سهامی
    مدیریت شرکت مختلط سهامی مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است و سایر شرکاء نقشی در اداره شرکت ندارند و فقط به عنوان سهام دار شرکت در سود و زیان مشارکت می نمایند. بنابراین شرکاء ضامن کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی هستند که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود اما شرکاء سهامدار کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه است زیرا شرکاء ضامن دارای اختیارات تمام برای اداره شرکت می باشند. مدیر یا مدیران شرکت به مانند وکیل سایر شرکاء هستند که در حدود معین داده شده حق اقدامات لازم را دارند.

    پایان حیات شرکت مختلط سهامی
    در پایان یافتن اینگونه شرکت ها به مانند سایر شرکت ها ذکر دو روش امکان پذیر است : اول بطلان شرکت و دوم انحلال شرکت
    1. بطلان شرکت
    همان طور که توضیح داده شد، برای این که شرکت مختلط تشکیل شده تلقی گردد باید تادیه تمام سرمایه شرکت که به صورت سهام یا قطعات سهام است تعهد گردد که این شرط یکی از رکن های اصلی و شکلی شرکت مختلط سهامی است و چنانچه این رکن به عنوان یک رکن شکلی رعایت نگردد شرکت باطل است. همچنین عدم رعایت شرایط ماهوی مانند عدم اهلیت شرکاء ضامن یا عدم قصد و رضای ایشان برای اداره و مدیریت و قبول مسئولیت به عنوان شریک ضامن موجب بطلان شرکت می گردد.
    2. انحلال شرکت
    ماده 181 قانون تجارت شرکت مختلط را در موارد ذیل منحل شده اعلام می کند :
    الف) در مورد فقرات 3-2-1 ماده 93
    ب) برحسب تصمیم مجمع عمومی و رضای شرکای ضامن
    ج) بر حسب تصمیم مجمع عمومی و رضایت شرکای ضامن
    د) در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکای ضامن مشروط بر این که انحلال شرکت در این موارد در اساسنامه تصریح شده باشد.
    در مورد فقرات (ب) و ( ج) حکم ماده 72 جاری است.
    اگر شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شد هر یک از طلبکاران شرکت می تواند به هر یک از شرکای سهامی که از بابت قیمت سهام خود مدیون شرکت است رجوع کرده در حدود بدهی آن شریک طلب خود را مطالبه نماید. مادام که شرکت منحل نشده طلبکاران برای وصول طلب خود حق رجوع به هیچ یک از شرکای سهامی را ندارند.
    سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398


     
    شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه ی او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
    شرکت مختلط سهامی که ترکیبی از شرکاء شرکت تضامنی و شرکاء سهامی می باشد ابتکار دیگری از قانونگذار است. در این شرکت شرکاء ضامن مدیریت شرکت مختلط سهامی را به عهده دارد اعم از این که یک شریک یا چند شریک باشد . در این شرکت هم به مانند شرکت مختلط غیرسهامی عده ای که تخصص کافی در امور تجارت ندارند یا خرید سهام یا قطعات سهام سرمایه گذاری می کنند و شرکاء ضامن چه سرمایه گذاری بنمایند و چه سرمایه گذاری ننمایند با اتکاء به تخصص و اطلاع خود از امور تجاری مدیریت شرکت را به دست می گیرند و سود حاصله مطابق توافق حاصله در شرکت نامه تقسیم خواهد شد . در این شرکت نیز شرکاء ضامن حق اداره شرکت را دارند و شرکاء سهامی حق اداره شرکت را ندارند.

    شرایط انتخاب اسم شرکت مخلتط سهامی
    در این شرکت نیز در اسم شرکت باید عبارت مختلط سهامی ذکر گردد تا علاقه مندان به معامله با این شرکت بدانند با چه اشخاصی و تحت چه مقرراتی مایل به معامله می باشند . همچنین باید لااقل نام یکی از شرکاء ضامن قید گردد تا طرف معامله با شرکت بداند به چه کسی باید برای طلب خود رجوع کند.
    وفق ماده 163 قانون تجارت دو شرط باید رعایت شود:
    1. در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط” ذکر شود.
    2. در اسم شرکت باید لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.

    تشکیل شرکت مختلط سهامی
    با توجه به ماده ی 176 قانون تجارت مقررات مربوط به تشکیل شرکت مختلط سهامی آشکار می گردد. بنابراین برای تشکیل شرکت لازم است که :
    1- اساسنامه و یا شرکتنامه حاوی امور اساسی شرکت تهیه شود.
    2- پرداخت ثلث سرمایه ی نقدی و تعهد دو ثلث بقیه اعلام گردد.
    3- سهم الشرکه ی غیر نقدی ارزیابی و تحویل شرکت شود.
    4- در تنظیم سهام یا قطعات قیمت حداقل با توجه به سرمایه ی شرکت تعیین گردد.
    یعنی اگر سرمایه کمتر و یا معادل دویست هزار ریال بود حداقل پنجاه ریال و اگر بیشتر از این مبلغ بود یکصد ریال.
    5- تهیه ی رسید سرمایه بنحوی که هست و اعلام آن با تصریح به اینکه سرمایه د ر تحویل شرکت است.
    6- تعیین اسامی و مشخصات شرکاء سهامی با مقدار سهام آن ها و شریک یا شرکاء ضامن با میزان سهم الشرکه

    اداره شرکت مختلط سهامی
    مدیریت شرکت مختلط سهامی مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است و سایر شرکاء نقشی در اداره شرکت ندارند و فقط به عنوان سهام دار شرکت در سود و زیان مشارکت می نمایند. بنابراین شرکاء ضامن کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی هستند که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود اما شرکاء سهامدار کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه است زیرا شرکاء ضامن دارای اختیارات تمام برای اداره شرکت می باشند. مدیر یا مدیران شرکت به مانند وکیل سایر شرکاء هستند که در حدود معین داده شده حق اقدامات لازم را دارند.

    پایان حیات شرکت مختلط سهامی
    در پایان یافتن اینگونه شرکت ها به مانند سایر شرکت ها ذکر دو روش امکان پذیر است : اول بطلان شرکت و دوم انحلال شرکت
    1. بطلان شرکت
    همان طور که توضیح داده شد، برای این که شرکت مختلط تشکیل شده تلقی گردد باید تادیه تمام سرمایه شرکت که به صورت سهام یا قطعات سهام است تعهد گردد که این شرط یکی از رکن های اصلی و شکلی شرکت مختلط سهامی است و چنانچه این رکن به عنوان یک رکن شکلی رعایت نگردد شرکت باطل است. همچنین عدم رعایت شرایط ماهوی مانند عدم اهلیت شرکاء ضامن یا عدم قصد و رضای ایشان برای اداره و مدیریت و قبول مسئولیت به عنوان شریک ضامن موجب بطلان شرکت می گردد.
    2. انحلال شرکت
    ماده 181 قانون تجارت شرکت مختلط را در موارد ذیل منحل شده اعلام می کند :
    الف) در مورد فقرات 3-2-1 ماده 93
    ب) برحسب تصمیم مجمع عمومی و رضای شرکای ضامن
    ج) بر حسب تصمیم مجمع عمومی و رضایت شرکای ضامن
    د) در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکای ضامن مشروط بر این که انحلال شرکت در این موارد در اساسنامه تصریح شده باشد.
    در مورد فقرات (ب) و ( ج) حکم ماده 72 جاری است.
    اگر شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شد هر یک از طلبکاران شرکت می تواند به هر یک از شرکای سهامی که از بابت قیمت سهام خود مدیون شرکت است رجوع کرده در حدود بدهی آن شریک طلب خود را مطالبه نماید. مادام که شرکت منحل نشده طلبکاران برای وصول طلب خود حق رجوع به هیچ یک از شرکای سهامی را ندارند.
    سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398

     
    شرکت سهامی عام شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده است. سرمایه ای که موسسین آن قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین کرده اند. شرکت سهامی کامل ترین نوع از شرکت های سرمایه ای است که شرکا در آن صاحبان سهام یا سهامداران نامیده می شوند. برای تاسیس شرکت های سهامی عام موسسین باید اقلاَ بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کرده و لااقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام ( شرکت در شرف تاسیس ) نزد یکی از بانک ها سپرده ، سپس اظهارنامه ای به ضمیمه ی طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ی ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت کنند.
    با توجه به ماده 6 لایحه اصلاح قانون تجارت مصوب 1347 شرایط اولیه در تاسیس شرکت سهامی عام به شرح ذیل می باشند :
    الف) تعهد اقلاَ بیست درصد سرمایه شرکت به صورت نقد یا غیر نقد
    ب) سپرده گذاری لااقل 35% از 20 % تعهد شده در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس نزد یکی از بانک ها
    ج) تسلیم اظهارنامه به اداره ثبت شرکت ها یا دایره ثبت شرکت ها در شهرستان ها یا دایره ثبت اسناد و املاک
    اظهارنامه ثبت شرکت که باید باقید تاریخ به امضاء کلیه موسسین برسد شامل نکات ذیل خواهد بود:
    1- نام شرکت
    2- هویت کامل و اقامتگاه موسسین
    3- موضوع شرکت
    4- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
    5- تعداد سهام با نام و بی نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که سهام ممتاز نیز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
    6- میزان تعهد هر یک از موسسین و مبلغی که پرداخت کرده اند با تعیین شماره حساب و نام بانکی که وجوه پرداختی در آن واریز شده است و در مورد آورده غیر نقدی تعیین اوصاف و مشخصات و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف آورده غیر نقدی اطلاع حاصل نمود.
    7- مرکز اصلی شرکت
    8- مدت شرکت
    مرجع ثبت شرکت ها پس از مطالعه ی اظهارنامه و ضمایم آن و تطبیق مندرجات آن ها با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود.
    لذا با توجه به ماده 10 قانون یاد شده ثبت شرکت ها پس از تسلیم اظهارنامه ، طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره نویسی به اداره ثبت شرکت ها باید اقدامات ذیل را انجام دهد :
    1. مطالعه اظهارنامه و ضمائم آن
    2. تطبیق مندرجات مدارک تسلیم شده با قانون
    3. صدور اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی
    اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی گردیده و نیز در بانکی که تعهد سهام نزد آن صورت می گیرد در معرض دید علاقه مندان قرار داده شود.
    در ثبت شرکت سهامی عام توجه به نکات ذیل ضروری است :

    حداقل تعداد سهامداران
    حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت سهامی عام 5 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.

    حداقل سرمایه سهامی عام
    حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت سهامی عام پنج میلیون ریال برابر با پانصد هزار تومان می باشد.

    حداقل تعداد مدیران و بازرسین
    حداقل 5 عضو هیات مدیره و یک بازرس اصلی و یک بازرس علی البدل می باشد.

     

  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398


    علامت تجاری یا علامت صنعتی، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات، به کار می رود. علامت تجاری و صنعتی ، امروزه از لحاظ اقتصادی و بازاریابی ، دارای اهمیت زیاد است و خریداران و مصرف کنندگان با توجه به علائم مزبور، به انتخاب و خرید مبادرت می کنند.
    مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات ، ” اداره کل مالکیت صنعتی ” است. لذا ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
    لازم به توضیح است ، ثبت علامت تجاری و یا حتی اصولاَ داشتن علامت تجاری الزامی نیست. یعنی افراد مختارند که برای کالا یا محصولی، علامتی اختیار کنند یا آن را بدون علامت خاصی، عرضه نمایند و اگر علامتی را برای کالا یا محصولی انتخاب کردند، ملزم به ثبت آن نیستند و می توانند آن را بدون ثبت ، مورد استفاده قرار دهند. لیکن حق انحصاری علامت برای آن ها در صورتی امکان پذیر است که آن را به ثبت داده باشند. بدین ترتیب ، اشخاصی که علامت تجاری مورد استفاده خود را ثبت نکرده باشند، قانوناَ نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت ، جلوگیری کنند.

    مدارک لازم برای ثبت علامت تجاری
    1- اظهارنامه، که عبارت است از برگ های چاپی که از طرف اداره کل مالکیت صنعتی، در اختیار متقاضیان گذاشته می شود و به وسیله آن ها تکمیل می گردد.
    2- ده عدد نمونه علامت، به شکلی که استعمال می شود. بعلاوه نمونه های اضافی، به تعداد یک نمونه، برای هر طبقه اضافی که درخواست می شود.
    درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه، یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید. نمونه سوم، در موقع ثبت بر روی صفحه مربوط، در دفتر ثبت و نمونه چهارم، بر روی تصدیق ثبت، الصاق می شود. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند. بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا، مهر اداره کل مالکیت صنعتی، زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بر روی صفحه قرار گیرد.
    3- یک کلیشه واضح و خوانا برای چاپ علامت ، که ابعاد آن نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند. اضافه می شود در صورتی که علامت عبارت از یک یا چند کلمه بوده و دارای هیچگونه تصویر و حروف مخصوص نباشد، تقاضاکننده ثبت، مجبور به ضمیمه کردن کلیشه نخواهد بود.
    4- در صورتی که علامت در خارجه به ثبت رسیده باشد، تسلیم رونوشت گواهی شده از طرف اداره صادرکننده آن به زبان اصلی، به انضمام ترجمه غیررسمی آن به فارسی، به مسئولیت تقاضاکننده ثبت ، الزامی است.
    5- در صورتی که علامت برای تشخیص امتیاز محصول جماعتی یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از کشور اختیار شود، گواهینامه از طرف مقام صلاحیتدار ، دایر بر تصدیق استفاده از علامت مزبور به وسیله سازندگان کالاهای مربوط به آن. ( مقام صلاحیتدار مزبور عبارت است از : اتحادیه صنفی، اطاق بازرگانی ، شهرداری و فرمانداری ) .

    مندرجات اظهارنامه
    اظهارنامه یا تقاضانامه ثبت علامت تجاری، باید به زبان فارسی در سه نسخه تنظیم شده و دارای تاریخ و امضاء متقاضی بوده و حاوی نکات ذیل باشد :
    اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت و مرکز اصلی موسسه او ، و اسم و اقامتگاه وکیل او در تهران ، در صورتی که اظهارنامه نوسط وکیل داده شده باشد . – رشته تجارت یا نوع صنعت صاحب علامت . – تاریخ ثبت و محل و شماره ثبت علامت در کشور مبدا ، در صورتی که آن علامت در خارج ایران به ثبت رسیده باشد.- اقامتگاهی که صاحب علامت در تهران انتخاب می نماید. – اسم و اقامتگاه شخص یا اشخاصی که در تهران صلاحیت دریافت ابلاغ ها و اخطارها را دارند . – شرح نوع کالا یا محصولاتی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود، با تعیین طبقات درخواست شده. – شرح و توصیف علامت درخواست شده و طرز مخصوص استعمال آن ، اگر مورد داشته باشد. – تعیین ضمائم.

    قبول یا رد تقاضای ثبت علائم تجاری
    دریافت کننده اظهارنامه، مقدمتاً صحت تنظیم آن را مورد رسیدگی قرار داده و پس از وارد نمودن اظهارنامه در دفتر درخواست های وارده، نسخه دوم آن را که دارای همان مشخصات نسخه اصلی است ، بعد از امضاء و مهر شعبه ثبت شرکت ها و علائم تجاری، به عنوان رسید به درخواست کننده مسترد خواهد کرد. نسخه سوم اظهارنامه، فوراَ در شعبه مزبور تا تاریخ رد یا قبول قطعی درخواست، آگهی خواهد شد تا هر ذی نفعی بتواند از مفاد آن اطلاع حاصل کرده و اعتراض خود را در صورت تمایل، نسبت به آن تسلیم نماید.
    هر اظهارنامه، ظرف پانزده روز از تاریخ وصول، از جهات ذیل مورد بررسی قرار می گیرد:
    1- از لحاظ شکل، برای ملاحظه اینکه درخواست ثبت و ضمائم آن مطابق مقررات پیش بینی شده می باشد. اگر نقایصی در اظهارنامه مشاهده شود، مراتب به درخواست کننده ، کتباَ اخطار می شود تا در موعد مناسب (نسبت به ساکنین در ایران تا دو ماه و نسبت به ساکنین در خارجه تا شش ماه)، اقدام به رفع آن ها بنماید. چنانچه مدت مذکور کافی نباشد، درخواست کننده می تواند فقط برای یک بار، استمهال نماید.
    2- از جهت تطبیق طبقه ای که درخواست کننده ثبت علامت، جهت کالای خود ، ذکر نموده یا طبقات مربوط به نوع کالا. در صورت عدم مطابقت کالا با طبقه مندرج در اظهارنامه ، از درخواست کننده ثبت ، دعوت خواهد شد تا در اصلاح طبقه بندی کالای مشروحه، اقدام نماید.
    3- از لحاظ مطابقت علائم با شرایط مقرر در قانون و آیین نامه. ( نام های عام محصولات یا اسامی جغرافیایی که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند، علامت مشخصه تجاری محسوب نمی شود ).
    4- در صورتی که علامت قبلاً به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است، به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی، یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند، به اشتباه بیندازد. شباهت مذکور ممکن است از لحاظ شکل ظاهر یا تلفظ یا کتابت یا به هر کیفیت دیگری باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد.
    برای هر علامتی که تقاضای ثبت آن پس از بررسی به شرح فوق، مورد قبول قرار گیرد. اداره کل مالکیت صنعتی، یک آگهی در روزنامه رسمی منتشر خواهد کرد. آگهی مزبور شامل نام و نشانی صاحب علامت و خصوصیات آن و خصوصیات کالا یا کالاهایی که علامت در مورد آن ها به کار می رود، خواهد بود. سی روز بعد از انتشار آگهی، اداره مذکور مکلف است در صورت عدم اعتراض، علامت را به ثبت برساند.
    ( درخواست ثبت علامت تجاری، قابل اعتراض است ) . هر گاه پس از بررسی، معلوم گردد که تقاضای ثبت، قابل قبول نیست یا درخواست کننده در مدت مقرر، در تکمیل و رفع نقص اظهارنامه یا ضمائم آن، اقدام ننماید، اداره کل و مالکیت صنعتی، کتباً رد تقاضای ثبت علامت را با ذکر علل، به درخواست کننده ابلاغ خواهد کرد.

  • نظرات() 
  • دوشنبه 29 مهر 1398


     

    اشخاص جمع شخص است و شخص در مفهوم حقوقی، تنها بر انسان تعلق نمی گیرد. این مفهوم عبارت از حقوق و تکالیفی است که انسان و غیرانسان یعنی هر دو را شامل می شود. شخص یا شخصیت، عبارت از شایستگی و توانایی دارا بودن حقوق و نکالیف معین و اجرا و اعمال آن ها است. این شایستگی ها و توانایی ها یعنی شخصیت به دو بخش تقسیم می گردد :
    الف- اشخاص یا شخصیت های حقیقی یا طبیعی ( انسان )
    ب- اشخاص یا شخصیت های غیر طبیعی یا حقوقی ( غیر انسان )
    بحص اصلی در قانون تجارت و حقوق بازرگانی، بحث شخصیت حقوقی است و اشخاص حقیقی یا انسان ها بیشتر بحث قانون مدنی هستند. لیکن با توجه به این نکته که :
    اولاَ- تجار حقیقی نیز مورد بحث در قانون تجارت قرار می گیرند.
    ثانیاَ- شناخت اشخاص حقیقی، به شناخت بهتر شخصیت های حقوقی کمک می نماید.
    ثالثاَ- شخصیت های حقوقی در اکثر موارد از تجمع شخصیت های حقیقی ایجاد شده اند.
    لذا ابتدا مباحثی پیرامون اشخاص حقیقی به بحث گذاشته می شود و سپس موضوع شخصیت های حقوقی مطرح می گردد :
    الف- اشخاص حقیقی
    همه افراد انسانی دارای حداقل حقوقی هستند که ارتباطی با جنسیت ، نژاد ، رنگ ، مذهب و تابعیت آنان ندارد و آن ها را حقوق انسانی می نامند.
    همان گونه که دولت ها و دیگر مردم بر اساس قوانین و مقررات مذکور ، مکلف هستند که حداقل حقوقی را برای افراد انسانی قایل شوند، خود افراد هم حق ندارند خود را از آزادی های مصرح در قوانین محروم سازند.
    برخی از حقوق انسانی ( اشخاص حقیقی ) نظیر تولد، مرگ ، تابعیت ، اقامتگاه و … در مورد شخصیت های حقوقی نیز مصداق دارند. برخی از حقوق اشخاص حقیقی مربوط به حفظ ذات و عرض انسانی است مانند : حق زندگی کردن و حق آزادی یا حقوق مربوط به حیثیت انسانی مانند آزادی تحصیل ، بیان ، عقیده ، شغل ، مذهب که هر دو مربوط به شخصیت های انسانی هستند. این حقوق، به اشخاص حقوقی تعلق نمی گیرد.
    ب- اشخاص حقوقی
    در قرون معاصر، گسترش فعالیت های اجتماعی و اقتصادی یعنی تشکیل سندیکاها، احزاب و گروه های سیاسی و ایجاد موسسات و بنگاه های بزرگ اقتصادی در قالب مشارکت سرمایه های کوچک ، شخصیت های حقوقی جدید را ایجاد نموده است.
    برای اولین بار در قوانین کشور، با لفظ شخصیت حقوقی در قانون تجارت مصوب سال 1303 هجری شمسی مواجه می شویم. این ماده قانون در قوانین تجاری سال های بعد نیز به همان طریق انعکاس می یابد. به طور مثال در ماده 588 قانون تجارت مصوب سال 1311 و به استناد این ماده قانون تجارت، شخص حقوقی می تواند دارای کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای ( اشخاص حقیقی ) قائل شده است. مگر حقوق و ظایفی که بر اساس طبیعت انسانی ، فقط انسان می تواند دارای آن حقوق باشد. مانند حقوق و و ظایف ابوت و بنوت ( حقوق والدین و فرزندان نسبت به یکدیگر ) و سایر حقوق انسانی
    اشخاص حقوقی از مشارکت حقوقی دو یا چند شخص حقیقی و یا مشارکت حقوقی دو یا چند شخص حقوقی و یا مشارکت حقوقی اشخاص حقیقی و حقوقی بر اساس قوانین و قواعد حقوقی و به منظور انجام قصد و هدفی مشخص و با اختیارات تکالیف و تعهدات خاص به وجود می آیند و پس از تشکیل و تا زمان انحلال، دارای شخصیت مستقل از شخصیت اشخاصی هستند که آن ها را تشکیل می دهند.

    انواع شخصیت های حقوقی
    در منابع حقوق داخلی، شخصیت ها یا اشخاص حقوقی را به دو دسته تقسیم کرده اند. آن دسته از منابعی که اشخاص حقوقی را به دو دسته تقسیم کرده اند عبارت است از :
    1) شخصیت حقوقی حقوق عمومی
    2) شخصیت حقوقی حقوق خصوصی
    اشخاص حقوقی حقوق خصوصی خود به دو دسته شرکت های تجاری ، انجمن ها و موسسات غیر تجاری تقسیم می شوند.
    درادامه  به توضیح راجع به آن ها می پردازیم.
    شرکت های تجاری : می توان شرکت تجاری را اینگونه تعریف نمود که قراردادی است میان دو یا چند شخص که بنا بر آن هر یک از شرکاء آورده ای با خود به شرکت می آورد . با این وصف که مالکیت هر شریک نسبت به آورده اش منحل می گردد و آورده ها به مالکیت شخص حقوقی شرکت در می آید و سود و زیان نیز به نسبت مقرری بین ایشان تقسیم گردد.
    قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :
    1.شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
    2.شرکت تضامنی
    3.شرکت با مسئولیت محدود
    4.شرکت مختلط غیر سهامی
    5.شرکت مختلط سهامی
    6.شرکت نسبی
    7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
    موسسات غیر تجاری : موسسات غیر تجاری به موسساتی اطلاق می شود که فعالیت تجاری انجام نمی دهند. ماده 1 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری، در تعریف موسسات غیر تجاری چنین مقرر می دارد :
    تشکیلات و موسسات غیرتجاری ، موسساتی هستند که جهت مقاصد غیر تجاری مثل امور علمی یا ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شوند و تشکیل دهندگان آن ممکن است قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند.
    موسسات غیر تجاری به دو قسمت تقسیم می شوند :
    الف ) موسساتی که هدفش جلب منافع و تقسیم آن بیت اعضاء نباشد. اینگونه موسسات اصطلاحاَ موسسات غیرانتفاعی نامیده می شوند. موسسات خیریه و انجمن های اسلامی و تخصصی و احزاب و صندوق های قرض الحسنه و گروه های سیاسی را می توان از موسسات غیرانتفاعی دانست.
    ب) موسساتی که هدفش جلب منافع مادی و تقسیم منافع مزبور بین اعضاء خود یا غیر باشد مانند کانون های فنی و حقوقی و موسساتی که هدفشان ارائه خدمات شهری از قبیل نظافت و فضای سبز اس

  • نظرات() 
  • دوشنبه 29 مهر 1398

     
    شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافق اصولی که در قانون شرکت های تعاونی مصرح است تشکیل می شود.
    برای تشکیل یک شرکت تعاونی می بایست مراحلی را طی نمود . اولین اقدام برای تشکیل شرکت تعاونی این است که عده ای از علاقه مندان به تشکیل شرکت تعاونی که نباید از 7 نفر کمتر باشند باید یک جمعی را به عنوان موسسین تشکیل دهند که به آن ها هیئت موسس گویند. این هیئت باید با رعایت قوانین و مقررات مربوط به تعاونی ها مدارکی را برای تشکیل و ثبت شرکت آماده و تحویل وزارت تعاون دهند.
    هیئت فوق دارای وظایفی است که از جمله مهم ترین آن ها عبارت است از ” تهیه اساسنامه و تکمیل و پیشنهاد آن به اولین مجمع عمومی عادی برای بررسی و تصویب ”
    بنابراین هیئت موسس برای تقاضای موافقت تشکیل شرکت تعاونی پس از تهیه اساسنامه و دعوت افراد واجد الشرایط و تشکیل اولین مجمع عمومی عادی را برای بررسی و تصویب آن، می بایست  اساسنامه را با یک طرحی به عنوان طرح توجیهی یا طرح پیشنهادی تهیه کند که مشتمل بر لزوم تاسیس شرکت تعاونی باشد.
    وزارت تعاون پس از بررسی، موافقت خود را برای تشکیل یا عدم تشکیل شرکت تعاونی اعلام می دارد که در صورت موافقت، نمونه اساسنامه و فرم های مورد نیاز را در اختیار نماینده هیئت موسس قرار می دهد که پس از دریافت آن می بایست نسبت به تدوین اساسنامه به جهت تصویب اعضاء اقدام نمود.

    محتوای اساسنامه ثبت شرکت تعاونی
    همان طور که گفته شد، در شرکت های تعاونی باید اساسنامه تهیه گردد و هدف های آن باید مشخص شود. اساسنامه حاوی نکات و مقرراتی است که نوع شرکت تعاونی و موضوع و حدود فعالیت آن ، مراجع تصمیم گیری و مدیریت و نظارت شرکت و وظایف و اختیارات آن ها و حقوق و تکالیف اعضا را تعیین می کند.
    اساسنامه بایستی حداقل حاوی نکات ذیل باشد :
    1- هدف از تشکیل شرکت
    2- نام تعاونی با منظور نمودن کلمه تعاونی
    3- مدت شرکت تعاونی
    4- حوزه عملیات شرکت ( در کدام شهر یا روستا یا وزارتخانه و غیره )
    5- نوع شرکت تعاونی ( تولید یا مصرف )
    6- مرکز اصلی عملیات شرکت ( اقامتگاه مرکزی و هر یک از شعبات آن )
    7- میزان سرمایه شرکت
    8- مقررات مربوط به عضویت شرکای جدید
    9- ارکان اصلی شرکت
    10- مقررات اداری و مالی شرکت
    11- انحلال و صفیه شرکت
    نکته : تغییر اساسنامه در حدود مقررات قانون بخش تعاونی در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است که باید به تصویب لااقل سه چهارم اعضای حاضر در آن برسد.

  • نظرات() 
  • یکشنبه 28 مهر 1398



    بر اساس قانون ثبت شرکت ها و اینکه در ماده 9 آن تصریح گردیده نظامنامه های مربوط به وسیله وزارت عدلیه تنظیم خواهد شد.
    اولین آیین نامه آن در 34 ماده تنظیم و از تاریخ 15 خرداد 1310 یعنی پس از تصویب قانون مزبور به موقع اجرا گذاشته شد که نکات جدیدی در آن قید گردیده بود و بعداَ نیز در آن اصلاحاتی به عمل آمد و آخرین اصلاحات در شهریور ماه 1340 انجام گردید که به پاره ای از نکات مهم آن اشاره می گردد.
    ماده 1 آیین نامه مورد بحث چنین می گوید :
    اداره ثبت شرکت ها و علائم تجاری و اختراعات و اداره کل ثبت در تهران از این تاریخ به نام ( اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی ) نامیده می شود و دارای وظایف ذیل خواهد بود :
    1- ثبت شرکت های تجاری ایران حوزه تهران و همچنین ثبت کلیه شرکت های تجاری خارجی در ایران و موسسات غیرتجاری ایران حوزه تهران و ثبت کلیه موسسات خارجی در ایران .
    2- ثبت علائم تجاری و اختراعات و نام تجاری و اشکال و ترسیمات صنعتی
    3- ثبت دفتر تجاری و پلمپ دفاتر تجاری و غیرتجاری حوزه تهران
    و در موارد دیگر آن تصریح گردیده که :
    الف : در هر محلی که اداره یا دایره یا شعبه ثبت موجود است برای ثبت شرکت ها داخلی و پلمپ دفاتر تجاری و ثبت نام تجاری و موسسات غیرتجاری متصدی مخصوصی از طرف اداره کل ثبت معین خواهد شد.
    ب: اداره ثبت شرکت ها در تهران و دوایر ثبت شرکت ها در شهرستان ها در ثبت شرکتنامه قائم مقام دفتر خانه های اسناد رسمی می باشند.
    علاوه بر وظایفی که به شرح فوق به اداره ثبت شرکت ها محول گردیده است موضوع حمایت مالکیت صنعتی با توجه به نیازمندی ها و اوضاع و احوال و مقتضیات اقتصادی کشور و تعهدات بین المللی در جهت تهیه طرح ها و آیین نامه های قانونی و اجرایی به کمک کمیته مشورتی به عهده اداره مزبور قرار گرفته است که از نمایندگان وزارتخانه های دادگستری و امور خارجه و بازرگانی و صنایع به شرح ذیل تشکیل می شود :
    1- اداره حقوقی وزارت دادگستری
    2- اداره حقوقی وزارت امور خارجه
    3- نماینده وزارت بازرگانی
    4- نماینده وزارت صنایع و معادن
    که تشکیل کمیته مزبور حسب مورد به دعوت رئیس اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی و با هر یک از وزارتخانه های مزبور به ریاست اداره ثبت شرکت ها تشکیل و در صورتی که نیاز به حضور نمایندگان سایر وزارتخانه ها و ارگان های مطلع و کارشناسان مربوطه باشد از آنان نیز دعوت به عمل خواهد آمد.
    نتیجه آنکه، اداره ثبت شرکت ها که وظیفه ثبت شرکت های تجاری را دارد در تقویت و استحکام معاملات تجاری نقش موثری دارد. چرا که،  با ثبت شرکت های تجاری بر اساس قوانین و مقررات جاریه کشور سعی می کند مانع ایجاد شرکت های جعلی و اخلال گر در نظام اقتصادی کشور شود.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 24 مهر 1398

     
    در این مقاله ضمن توضیح راجع به اوراق قرضه، ویژگی ها و انواع آن، شرایط و مزایای انتشار اوراق قرضه را نیز مورد بررسی قرار می دهیم .
    اوراق قرضه اسنادی هستند که به موجب آنها ناشر متعهد می شود مبالغ معینی (بهره سالانه ) را در فاصله های زمانی مشخص به دارنده پرداخت کند و درسر رسید،اصل مبلغ را باز پرداخت کند؛ اوراق قرضه یک ابزار بدهی دراز مدت برای تامین مالی است و با تعهدات مشخصی همراه است،

    دارندگان این اوراق بر خلاف صاحبان سهام عادی،ادعای مالکیت یا حق رای در شرکت ندارند و در واقع فقط وام دهندگان به ناشر هستند؛آنها پول خود را به ناشر قرض می دهند و در عوض بهره دریافت می کنند و در سر رسید نیز اصل سرمایه خود را پس می گیرند.
    اوراق قرضه از طریق پذیره نویسی به عموم ارائه می شوند.پذیره نویسی معمولاَ به صورت مذاکره ای و گاهی به صورت رقابتی است.در پذیره نویسی مذاکره ای، مدیریت شرکت و پذیره نویسان با بررسی وضعیت شرکت و بازار، در مورد انتشار اوراق قرضه تصمیم می گیرند. این اوراق عمدتا در بازار خارج از بورس دادو ستد می شوند؛ اوراق پذیرفته شده در بورس نسبت کوچکی از کل اوراق قرضه منتشر شده در دنیا را تشکیل می دهد.بازار اوراق قرضه نسبت به بازار سهام از ثبات قیمتی بیشتری برخوردار است و دو ویژگی قابل توجه دارد.اول اینکه بازار بسیار بزرگی است و دوم ،با سرعت بسیار زیادی در حال رشد است.اوراق قرضه برخلاف سهام ،عمر محدودی دارند و اعتبار آنها در تاریخ معینی در آینده که سررسید نام دارد،به پایان می رسد.اگر چه ورقه قرضه تاریخ های معینی برای پرداخت بهره به همراه دارد،اصل سرمایه (مبلغ اسمی ورقه قرضه) فقط در تاریخ سر رسید باز پرداخت می شود.
    • کاربرد اوراق قرضه
    از اوراق قرضه برای دریافت وام های بلند مدتی که بازپرداخت آن به صورت تدریجی می باشد،استفاده می شود.بنابراین در حالی که بانک ها برای دادن وام های با مبلغ بالا،شرایط دشواری قرار داده اند؛شرکت های سهامی عام با انتشار اوراق قرضه می توانند این مبالغ را به دست بیاورد و دارندگان اوراق قرضه نیز تنها بستانکار شرکت محسوب می شوند و حق دخالت در امور شرکت را نیز ندارند.(ماده 53 ل ا.ق.ت)
    • ویژگی های اوراق قرضه به شرح ذیل است:
    1_ارزش یابی اوراق قرضه و تعیین ارزش فعلی آن،بر اساس نرخ تنزیل (سود،بهره) و مفهوم ارزش زمانی پول صورت می گیرد.
    2_نرخ بهره قطعی از پیش تعیین شده، رکن اصلی این اوراق به شمار می رود.
    3_در این اوراق استرداد (پس دادن) اصل سرمایه در پایان مدت آنها (اعم از اینکه طرح سود کند یا زیان) تضمین شده و صادر کننده اوراق، فقط به بازگرداندن سرمایه همراه با سود مورد توافق متعهد شده است.
    4_ارزش بازاری (Market value ) اوراق قرضه،تحت تاثیر عرضه و تقاضا،با ارزش اسمی (Norminal value ) آن تفاوت می کند و دارنده آن علاوه بر نرخ بهره ثابت،مشمول (عایدی یا زیان) سرمایه (Capital gain or loss ) نیز می شود.
    5_اوراق قرضه،بدهی انتشار دهنده و طلب دارنده را نشان می دهد و با عقد”قرض”قابل تطبیق است.
    6_اوراق قرضه بیانگر مالکیت دارندگان آنها در طرح های تجاری یا صنعتی که اوراق برای آنها انتشار یافته،نیست؛بلکه بیشتر نشانگر وام ربوی است؛که خریداران اوراق،به صاحبان طرح ها و در واقع طرف های صادر کننده اوراق،داده اند.
    • انواع اوراق قرضه
    اوراق قرضه بر اساس ویژگی ها و بر حسب هدف شرکت یا چگونگی استهلاک آن به انواع مختلفی تقسیم می گردد که ذیلا مورد اشاره قرار می گیرند.
    _ اوراق قرضه تضمین شده: اوراق قرضه ای است که تعداد و اقلامی از دارای های شرکت سهامی از قبیل تجهیزات و ماشین آلات به عنوان تضمین بازپرداخت اوراق،مورد وثیقه قرار می گیرند تا در صورتی که شرکت صادر کننده قادر به بازپرداخت این اوراق قرضه نباشد؛ دارایی های مورد وثیقه فروخته و از این طریق باز پرداخت اوراق صورت گیرد.
    _ اوراق قرضه تضمین نشده: در این نوع اوراق قرضه،اعتبار و قدرت مالی شرکت سهامی،تضمین پرداخت است و اموال شرکت وثیقه بازپرداخت اوراق نمی باشد.
    _ اوراق قرضه دولتی و خزانه داری کل: گاهی دولت برای جبران کسری بودجه یا سایر نیازهای مالی خود در خصوص پروژه های عمرانی اقدام به صدور اوراق قرضه می نماید.
    _ اوراق قرضه قابل تبدیل یا تعویض با سهام شرکت: اوراق قرضه ای است که خریداران می توانند آنها را با سهام شرکت تبدیل یا تعویض نمایند.
    _ اوراق قرضه سریال: اوراق قرضه ای که در یک تاریخ صادر می شود و باز پرداخت آن در سر رسید های مختلف است.
    _اوراق قرضه با جایزه: در این نوع اوراق قرضه،شرکت سهامی علاوه بر پرداخت بهره مقرر،جوایزی نیز برای دارندگان این اوراق در نظر می گیرد.
    _ اوراق قرضه قابل بازخرید: اوراق قرضه ای هستند که قبل از سر رسید،قابل بازخرید هستند.قیمت بازخرید این نوع اوراق معمولا از قیمت اسمی آنها بالاتر است.
    • شرایط انتشار اوراق قرضه :
    شرکت سهامی عام تنها شرکتی است که می تواند شرایط مقرر در این لایحه قانونی اوراق قرضه را منتشر نماید.برخی از این شرایط مربوط به شرکت و برخی دیگر مربوط به اوراق قرضه می باشند.
    الف) شرایط مربوط به شرکت:
    ماده 55 ل. ا.ق.ت برای اینکه شرکت بتواند اوراق قرضه را منتشر نماید لازم است دو سال تمام از تاریخ ثبت شرکت گذشته باشد و تمام سرمایه ی ثبت شده شرکت پرداخت و دو ترازنامه ی شرکت به تصویب مجمع عمومی رسیده باشد. و چنانچه رئیس و اعضای هیئت مدیره هر شرکت سهامی عام بدون رعایت موارد فوق مبادرت به صدور اوراق قرضه نمایند به جزای نقدی از بیست هزار ریال تا دویست هزار ریال محکوم خواهند شد. ( ماده 250 لایحه اصلاحی قانون تجارت)
    ب) شرایط مربوط به اوراق قرضه:
    _تبصره ماده 56 ل.ا.ق.ت :مبلغ اسمی اوراق قرضه و در صورت تجزیه،قطعات اوراق قرضه در هر بار انتشار باید مساوی باشد.
    ⃰ مبلغ اسمی هر ورقه قرضه عبارت است از حاصل تقسیم کل مبلغ وام بر تعداد اوراق قرضه.
    _اوراق قرضه حداقل باید به امضای دو نفر که به موجب مقررات اساسنامه تعیین می شوند برسد.(ماده 25و60 ل.ق)
    • ورقه (برگه) قرضه باید حاوی نکاتی باشد که ذیلا مورد اشاره قرار می گیرد:
    1_نام شرکت
    2_شماره و تاریخ ثبت شرکت
    3_مرکز اصلی شرکت
    4_مبلغ سرمایه شرکت
    5_مدت شرکت
    6_مبلغ اسمی و شماره ترتیب و تاریخ صدور ورقه قرضه
    7_تاریخ و شرایط بازپرداخت قرضه و نیز شرایط بازخرید ورقه قرضه(اگر قابل بازخرید باشد)
    8_تضمیناتی که احتمالا برای قرضه در نظر گرفته شده است
    9_در صورت قابلیت تعویض اوراق قرضه با سهام،شرایط و ترتیباتی که باید برای تعویض رعایت شود ذکر نام اشخاص یا موسساتی است که تعهد تعویض اوراق قرضه را کرده اند.
    10_در صورت قابلیت تبدیل ورقه قرضه به سهام شرکت مهلت وشرایط  این تبدیل.
    • مزایای انتشار اوراق قرضه
    شرکت های سهامی معمولاَ در موارد زیر اقدام به انتشار اوراق قرضه می نمایند:
    1_انتشار اوراق قرضه هزینه کمتری نسبت به صدور سهام دارد زیرا مخارج انتشار اوراق قرضه جزء هزینه های شرکت محسوب می شود و از پرداخت مالیات معاف خواهد بود.
    2_شرکت های سهامی برای توسعه فعالیت های تولیدی و اقتصادی خود نیاز به سرمایه های زیادی دارند و برای تامین این سرمایه، انتشار اوراق قرضه،راه آسان تری خواهد بود.
    ⃰ در مواردی شرکت سهامی تمایل ندارد که با صدور سهام جدید، در مجمع عمومی خود تغییراتی بدهد زیرا دارندگان اوراق قرضه تنها طلبکار شرکت محسوب می شوند و نمی توانند بر خلا ف سهامداران از حقوق ناشی از سهم مانند حق رای و حق شرکت در مجامع عمومی استفاده نمایند.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 23 مهر 1398


     
    دراین مقاله جهت آشنایی بیشتر شما عزیزان به تشریح فرم صورت جلسه ثبت شرکت های سهامی خاص پرداخته ایم :
    شرکت سهامی یکی از مهمترین شرکت های تجارتی است که در حقوق ایران از جایگاه خاصی برخوردار است؛ این شرکت از حداقل از سه نفرتشکیل ودر آن سرمایه به سهام مساوی تقسیم می شود ومسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آنها است.

    شرکت سهامی خود به دو نوع شرکت سهامی عام وشرکت سهامی خاص تقسیم می شود.در شرکت سهامی خاص تمام سرمایه توسط موسسین تأمین می گردد وتشکیل این نوع شرکت سهامی ساده تر از تشکیل شرکت سهامی عام است
    • موسسان شرکت سهامی خاص :
    موسس کسی است که به ایجاد شرکت مبادرت می ورزد و به دنبال جمع آوری شرکاء ، اموال و انجام دادن عملیات لازم برای تاسیس شرکت است؛موسسان نیز باید دارای شرایطی باشند که در زیر به آنها اشاره می شود:
    1_ شرکاء باید متعدد باشند، برابر ماده 3 ل.ق  در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد.
    نکته : تعداد اعضاء در شرکت سهامی خاص حداقل 5 نفر می باشد؛که این 5 نفر شامل 3 سهامدار و2 بازرس علی البدل است.
    2_موسسان باید اهلیت قانونی داشته باشند یعنی بتوانند در اموال خود تصرف نمایند.
    اقداماتی که لازم است موسسان برای تشکیل شرکت سهامی خاص انجام دهند ذیلا مورد بررسی قرار می گیرد:
    الف) امضای اساسنامه :
    سهامداران شرکت سهامی خاص باید اساسنامه این شرکت را امضاء نمایند، البته ممکن است اساسنامه از طریق وکلای سهامداران صورت بگیرد.
    ب) نعهد سرمایه :
    حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال می باشد که برای تشکیل این شرکت لازم است تمام سرمایه تعهد شود وحداقل 35درصد آن به حسابی که در بانک افتتاح میشود واریز گردد.
    در صورتی که بخشی از سرمایه به صورت آورده ای غیر نقدی باشد، این آورده باید قیمت گذاری وتسلیم شود، قیمت گذاری آورده غیر نقدی باید با نظر کارشناس رسمی دادگستری انجام گیرد.
    ⃰  تعهد شرکای شرکت سهامی خاص به پرداخت سرمایه تشریفات خاصی ندارد وتنها کافی است در هنگام ثبت شرکت، همه شرکاء اظهارنامه ای که نشان دهنده ی تعهد کلیه ی سهام شرکت است را امضاء کنند؛ در غیر اینصورت مدارک ثبت شرکت ناقص خواهد بود. (بند 2 ماده 20 ل.ا.ق.ت)
    ج) انتخاب مدیران وبازرسان :
    تشکیل شرکت سهامی خاص مستلزم انتخاب مدیران وبازرسان شرکت میباشد؛ البته لازم نیست این انتخاب در مجمع عمومی موسس صورت گیرد زیرا در این نوع شرکت، تشکیل مجمع عمومی موسس الزامی نیست؛ (ماده 82 ل.ا.ق.ت) اما به هر حال مدیران وبازرسان شرکت باید به طور کتبی قبول سمت نمایند.(ماده 17ل.ق)

    • نمونه صورت جلسه مجمع عمومی موسس در شرکت های سهامی خاص

    بسمه تعالی

    صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین شرکت…… سهامی خاص درتاریخ  ……  با حضور کلیه سهامداران در محل قانونی شرکت تشکیل  و در اجرای دستور ماده 101 لایحه اصلاحی قانون تجارت
    1ـ  خانم /آقای ……………..…………  به سمت رئیس
    2ـ  خانم /آقای …….…………………  به سمت ناظر
    3ـ  خانم /آقای ………………….……  به سمت ناظر
    4ـ خانم/آقای  …………….…………  به سمت منشی جلسه
    انتخاب و سپس ریاست جلسه رسمیت مجمع را اعلام و نسبت به موارد ذیل (توضیح اینکه هیأت رئیسه حتماً 4 نفر شخص حقیقی باشند و رئیس جلسه و ناظران هم از بین سهامداران باشد):
    1ـ تصویب اساسنامه
    2ـ انتخاب اعضای هیأت مدیره
    3ـ انتخاب بازرسان
    4ـ انتخاب روزنامه کثیرالانتشار  جهت درج آگهی های شرکت
    5ـ تعیین سهامداران و تعداد سهام آنان
    پس از بحث  وبررسی به اتفاق  آرا اتخاذ تصمیم به شرح زیر به عمل آمد.
    الف) اساسنامه شرکت در 64 ماده و 12 تبصره به تصویب کلیه مؤسسین رسید و ذیل صفحات آن امضا شد.
    ب) نامبردگان ذیل به عنوان اعضای هیأت مدیره برای مدت دو سال انتخاب شدند.
    1ـ آقای/ خانم ………………………………
    2ـ آقای/ خانم ………………………………
    3ـ آقای/ خانم ………………………………
    ج) با رعایت ماده 147 لایحه اصلاحی  قانون تجارت
    آقای/خانم……….فرزند……….دارای شماره شناسنامه……….صادره از……کد ملی ……… کد پستی ………محل اقامت…………….……ساکن………………… به عنوان بازرس اصلی
    آقای/خانم……….فرزند……….دارای شماره شناسنامه……….صادره از……کد ملی ……… کد پستی………محل اقامت…………….……ساکن  ………………… به عنوان بازرس علی.البدل
    برای مدت یک سال انتخاب و با امضا ذیل این صورت جلسه قبولی خود را برای انجام وظایف مربوطه اعلام نمودند.
    نام وامضاءبازرس اصلی…………….. نام وامضاء بازرس علی البدل…………….
    د) روزنامه کثیرالانتشار برای درج آگهی های شرکت انتخاب شد.
    هـ) کلیه سهامداران به آقای/ خانم …………….. (احدی از سهامداران ـ عضو هیأت مدیره ـ وکیل رسمی) وکالت می.دهند ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکتها و پرداخت حق الثبت نسبت به امضای ذیل دفاتر ثبت اقدام نماید.
    لیست سهامداران حاضر در جلسه مجمع عمومی مؤسسین:
    نام سهامداران               تعداد سهام         درصد تعهدی      درصد پرداخت شده           امضاء
    1- …………….……      …………          …………                …………               …………
    2- …………….……      …………          …………                …………               …………
    3- …………….……      …………          …………                …………               …………
    4- …………….……      …………          …………                …………               ………… 5- …………….……      …………          …………                …………               …………
    6- …………….……      …………          …………                …………               …………
    نام ونام خانوادگی وامضاء
    رئیس                               ناظر جلسه                     ناظر جلسه                     منشی جلسه

    ثبت شرکت نیک ،منحصر در امور ثبتی

  • نظرات() 
  • دوشنبه 22 مهر 1398


    اهلیت شرکت در انحلال خویش
    انسان ها حق سلب شخصیت از خویش را ندارند اما اعطای چنین اهلیتی به شخصیت فرضس شرکت تجاری، نه تنها با مانعی مواجه نیست بلکه مفید نیز هست. از این رو قانونگذاران اهلیت شرکت های تجاری را در مقایسه با اشخاص حقیقی توسعه داده و از انحلال ارادی شرکت تجاری که مقدمه مرگ آن است سخن گفته اند.


    آرای لازم برای انحلال شرکت
    بند 4 ماده 199 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت ، مجمع عمومی فوق العاده را در تصمیم گیری راجع به انحلال شرکت صالح دانسته است.
    بند ” ب” ماده 114 قانون تجارت تصمیم عده ای از شرکا که سهم الشرکه آن ها بیش از نصف سرمایه شرکت است را موجب انحلال شرکت بامسئولیت محدود دانسته است. این تصمیم را نیز باید برخلاف ظاهر آن، تصمیم شرکت تلقی نمود و نه تصمیم شرکا.
    ماده 136 قانون تجارت انحلال شرکت تضامنی را به تراضی همه شرکا موکول نموده است. همین حکم به موجب مواد 161 و 189 به شرکت های مختلط غیرسهامی و نسبی نیز تسری داده شده است.

    شروط راجع به انحلال شرکت
    در مواردی که قانون، انحلال شرکت را به تراضی همه شرکا موکول نموده است، می توان از طریق شرط خلاف در اساسنامه، آن را به رای اکثریت تبدیل نمود. متقابلاَ در مواردی نیز که قانون رای اکثریت را مبنای انحلال قرار داده است می توان از طریق شرط خلاف آن را تغییر داد اما در شرکت های بزرگ که حصول اتفاق آرا عملاَ ناممکن است نمی توان شرکت را به تراضی همه شرکا موکول نمود.

    انحلال ناشی از اراده شریک
    اصولاَ فلسفه وجودی شرکت دارای شخصیت حقوقی، پذیرش انحلال آن را به اراده یکی از شرکا را دشوار می نماید معذلک قانون تجارت تحت تاثیر قواعد حاکم بر شرکت مدنی در بند ” د” ماده 136 فسخ شرکت تضامنی را با رعایت ماده 137 موجب انحلال آن دانسته است. به موجب ماده 137 فسخ شرکت اولاَ در صورتی ممکن است که اساسنامه این حق را از شرکا سلب ننموده باشد و ثانیاَ اعمال این حق به قصد اضرار نباشد و ثالثاَ شش ماه قبل از فسخ تقاضای خویش را به سایر شرکا اعلام نموده باشد. علاوه بر این که با استفاده از ملاک ماده 131 به آسانی می توان استنباط نمود که چنانچه شرکت، سهمی را که در نتیجه انحلال شرکت عاید متقاضی فسخ می شود بپردازد، حیات شرکت استمرار می یابد.
    ملاحظه می فرمایید که با توجه به شروط و قیود مزبور عملاَ فسخ شرکت را نمی توان از موجبات انحلال شرکت دانست.
    قابل ذکر است، پس از انحلال شرکت باید به حالت اشاعه اموال پایان داده شود و از شرکت چیزی باقی نماند.در نتیجه، اموال باید میان شرکا تقسیم شود،اما چون خود شرکت در طول حیاتش با اشخاص ثالث معامله کرده است و طلبکارانی دارد که قبل از تقسیم دارایی شرکت منحل شده باید به حق خود برسند،قانون گذار سیستم تصفیه دارایی شرکت را وضع کرده است. امر تصفیه، در مفهوم دقیق،به مجوعه عملیاتی گفته می شود که به نقد کردن دارایی و طلب های شرکت می انجامد.این امر تقسیم دارایی شرکت میان شرکا نیز پس از وضع بدهی های شرکت و پرداخت آن ها صورت می گیرد.هر گاه دارایی شرکت برای پرداخت دیون آن کافی نباشد،تعیین سهم هر یک از شرکای مسئول پرداخت بدهی های شرکت، قسمتی از عملیات تصفیه را تشکیل می دهد.

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :6
    • 1  
    • 2  
    • 3  
    • 4  
    • 5  
    • 6