دنیای ثبت

سه شنبه 14 آبان 1398

الف – ادغام شرکت های تعاونی :
ادغام در لغت به معنای فراگرفتن چیزی چیز دیگر را ، درهم کردن، درآوردن چیزی در چیزی دیگر، حرفی را در حرف دیگر درآوردن است. در اصطلاح ادغام دو یا چند شرکت وقتی حاصل می شود که یا شرکتی شرکت دیگر را امحاء و در خود حل کند یا دو یا چند شرکت در هم حل شده، شرکت جدیدی از آن ها به وجود آید. ادغام از اموری است که تصمیم گیری درباره آن در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است . تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده با اکثریت سه چهارم اعضای حاضر در جلسه مجمع اتخاذ می شود. ( ماده 37 قانون شرکت های تعاونی ).
ادغام شرکت های تعاونی بر اساس شرایط ذیل صورت می گیرد :
1. تصویب مجامع عمومی فوق العاده
لازم است مجمع عمومی فوق العاده هر یک از شرکت های تعاونی داوطلب ادغام ، به طور جداگانه ادغام آن را با شرکت یا شرکت های تعاونی مورد نظر تصویب کند.
2. بیشتر نبودن مجموع زیان انباشته
هنگام ادغام ، مجموع زیان انباشته شرکت های تعاونی داوطلب نباید از مجموع سرمایه ، ذخیره های قانونی و اندوخته های احتیاطی آنان بیشتر باشد. منظور از زیان انباشته مجموع زیان هایی است که در سال های مختلف به شرکت تعاونی وارد شده است.
3. موافقت منابع سرمایه گذار و مشارکت کننده
در صورتی که ادغام ، مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تامین کننده اعتبار و کمک مالی و تسهیلات و سرمایه گذاری و مشارکت باشد ، موافقت منابع یاد شده ، شرط دیگر ادغام است.
4. تایید وزارت تعاون
وزارت تعاون حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ دریافت مدارک تصویب ادغام در مجامع عمومی فوق العاده شرکت های تعاونی ، نظر خود را درباره تایید یا رد ادغام و انطباق یا عدم انطباق نحوه تشکیل مجامع عمومی فوق العاده و تصمیم های اتخاذ شده درباره ادغام ، با اساسنامه آن ها و مقررات قانونی به شرکت های تعاونی مربوط ابلاغ می کند. در صورتی که وزارت تعاون درخواست ادغام را رد کند ، موضوع ادغام منتفی خواهد بود.
5. ثبت در مرجع ثبت شرکت ها
در صورت تایید شدن ادغام از طرف وزارت تعاون ، مجمع عمومی مشترک شرکت های تعاونی در شرف ادغام ، ظرف یک ماه از تاریخ دریافت تایید وزارت تعاون تشکیل می شود. صورتجلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی هایی که با هم ادغام شده اند به همراه مدارک مربوطه می بایست حداکثر ظرف مدت دو هفته جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شده و خلاصه تصمیمات نیز به اطلاع کلیه اعضا و بستانکاران رسد. ( مستفاد از ماده 53)
مدارکی که اولین هیئت مدیره شرکت تعاونی جدید باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم کند به قرار ذیل است :
_ صورت جلسه هر یک از مجامع عمومی فوق العاده شرکت های تعاونی ادغام شده دایر بر موافقت آن ها با ادغام ؛
_ اساسنامه مصوب مجمع عمومی مشترک ؛
_ موافقتنامه وزارت تعاون با ادغام ؛
_ صورت جلسه مجمع عمومی مشترک دایر بر ادغام و قبولی تعدات و بدهی های شرکت های ادغام شده ، تصویب اساسنامه و انتخاب هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
_ صورت جلسه اولین جلسه هیئت مدیره ؛
_ اسامی و مشخصات اعضای هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، اعم از اصلی و علی البدل و قبولی آن ها ؛
_ اسم و مشخصات مدیر عاملی که هیئت مدیره برای شرکت تعاونی جدید تعیین کرده است.
ب- انحلال و تصفیه :
به موجب ماده 36 قانون شرکت های تعاونی، انحلال شرکت از وظایف مجمع عمومی فوق العاده است.
شرکت یا اتحادیه تعاونی در موارد ذیل منحل می شود :
– تصمیم مجمع عمومی فوق العاده ؛
– کاهش تعداد اعضا از نصاب مقرر ؛
– انقضای مدت تعیین شده در اساسنامه ؛
– توقف فعالیت بیش از یک سال ، بدون عذر موجه ؛
– عدم رعایت قوانین و مقررات مربوط ؛
– ورشکستگی
تبصره: کلیه اموالی که از منابع عمومی دولتی در اختیار تعاونی قرار گرفته با انحلال آن مسترد گردد.
در صورتی که هر تعاونی منحل گردد، قبل از انحلال باید به تعهداتی که در برابر اخذ سرمایه و اموال و امتیازات از منابع عمومی و دولتی و بانک ها و شهرداری ها سپرده است،  عمل نماید. ( ماده 56 قانون شرکت های تعاونی ).
تصفیه و تقسیم دارایی شرکت ، از نتایج انحلال شرکت است. تصفیه به معنی تفریق حساب و تعیین بدهکاری و بستانکاری است، که در نتیجه تصفیه، رقم قطعی مبالغ بده و بستان مشخص و پا به پا می شود.در شرکت های تعاونی امر تصفیه به عهده آخرین مدیران شرکت است، مگر آنکه اساسنامه یا اکثریت مجمع عمومی شرکت ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.
هرگاه انحلال شرکت با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده برابر ضوابط مربوط انجام گرفته باشد، و یا این که وزارت تعاون در حدود صلاحیت قانونی خود رای به انحلال آن داده باشد، ظرف مدت یک ماه سه نفر را جهت تصفیه امور تعاونی تعیین و به اداره ثبت محل معرفی خواهد نمود. تا برابر ضوابط و مقررات مربوط در مورد تصفیه تعاونی اقدام لازم را به عمل آورند.
اما در مواردی که انحلال شرکت تعاونی به جهات دیگری که اشاره گردید، صورت گرفته باشد، تصفیه آن و نحوه تصفیه برابر قانون تجارت است.
سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • دوشنبه 13 آبان 1398


     
    حمل و نقل در امر تجارت نقش مهمی دارد و طبیعی است بدون آن تجارت ممکن نیست. حمل و نقل از راه خشکی و دریا از زمان قدیم معمول بوده و با گذشت زمان تکامل یافته تا به پایه امروز رسیده است.
    امروزه موضوع حمل و نقل از مسائل بسیار مهم می باشد؛ زیرا برای تجارت کالا یگانه وسیله ارسال و دریافت است و در امر سیاحت نیز نقش عمده دارد. به همین دلیل شرکت های بزرگ هواپیمایی، اتوبوسرانی، ترموا و غیره تشکیل شده که مخصوصاَ دخالت زیادی در زندگی روزمره انسان دارند و قاعدتاَ باید تحت نظم معینی درآیند.
    انواع حمل و نقل را می توان به حمل و نقل دریایی، هوایی و جاده ای تقسیم نمود. محموله های فوری، فاسد شدنی، سبک و قیمتی و نسبتاً کوچک بیشتر در بخش حمل و نقل هوایی جا به جا می شوند. بنابراین، شرکت ها حمل و نقل هوایی نقش بسزایی در حمل و نقل هوایی دارند. به موجب ماده 1 دستورالعمل اجرایی و ضوابط تأسیس شرکت ها و یا مؤسسات حمل و نقل هوایی، شرکت یا موسسه حمل و نقل هوایی هر شخص حقیقی یا حقوقی است که بر طبق ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری پس از تایید شورایعالی کشوری از جهت انطباق با مصالح کشور، با دارا بودن شرایط ذیل به تصدی حمل و نقل هوایی، بار و مسافر طبق قوانین و مقررات هواپیمایی کشوری مبادرت ورزد.
    شرایط داوطلبان پروانه تصدی حمل و نقل هوایی در مورد اشخاص حقیقی و یا موسسین حقوقی به شرح ذیل می باشد:
    الف. تدین به دین اسلام یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
    ب. نداشتن محکومیت جزایی موثر که مانع از برخورداری از حقوق اجتماعی باشد.
    ج. در اختیار داشتن سرمایه، امکانات و تجهیزات کافی به تشخیص شورایعالی هواپیمایی کشوری که سرمایه نقدی آن نباید کمتر از دو میلیارد ریال تامین و پرداخت شده باشد.
    د. تعهد پذیرش مقررات هواپیمایی کشوری
    وفق ماده 7 آیین نامه نامبرده، مدیر عامل شرکت یا مدیر اجرایی موسسه، علاوه بر شرایط فوق می بایست دارای شرایط ذیل باشد.
    1. داشتن تابعیت ایران
    2. حداقل سن برای ثبت این نوع شرکت،  25 سال سن می باشد.
    3. داشتن کارت پایان خدمت وظیفه یا معافیت دائم ( برای مردان )
    4. داشتن تاییدیه صلاحیت ( امنیتی – سیاسی )
    5. آشنایی به یکی از زبان های مورد عمل ایکائو ( ترجیحاً انگلیسی)
    6. داشتن حداقل 5 سال سابقه کار در امور تخصصی (فنی – عملیاتی – بازرگانی) هواپیمایی.
    چنانچه متقاضی شرایط لازم را از دست بدهد با توجه به ضوابط دستورالعمل نامبرده مراتب لغو پروانه از طریق سازمان هواپیمایی کشوری به وی ابلاغ خواهد شد.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت حمل و نقل هوایی :
    1. تحویل سه نسخه فرم درخواست ثبت شرکت حمل و نقل هوایی
    2. ارائه دو نسخه اساسنامه مورد تصویب شرکت حمل و نقل هوایی
    3. اصل و کپی آخرین مدرک تحصیلی متقاضی
    4. اصل و کپی کارت پایان خدمت یا معافیت دائم
    5. ارائه چهار قطعه عکس سه در چهار و پنج قطعه عکس شش در چهار
    6. ارائه کپی برابر اصل مدرک ایثارگری در صورت داشتن
    7. کپی گذرنامه متقاضی و همسر از صفحات 2 تا 9 (در صورت دارا بودن، یک سری)
    8. دو سری اصل و کپی شناسنامه از تمامی صفحات
    9.تحویل صورتجلسه اولین هیات مدیره مبنی بر انتخاب رئیس، نایب رئیس و منشی هیات مدیره شرکت حمل و نقل هوایی
    10. پرداخت کلیه سرمایه شرکت طبق اساسنامه شرکت
    11. ارائه گواهی عدم سوء پیشینه و گواهی عدم اعتیاد به مواد مخدر

     

  • نظرات() 
  • یکشنبه 12 آبان 1398


     
    { ثبت شرکت نیک ، ارائه دهنده ی خدمات تخصصی ثبتی و حقوقی }
    از زمان های بسیار قدیم، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند . در آن زمان شرکت بیشتر جنبه خانوادگی و اعتماد به یکدیگر را داشته و حوزه عمل آن ها محدود بوده است.


    در خصوص پیشینه تاریخی شرکت ها، و این که اول بار در چه کشوری و چه زمانی تشکیل شده اند تاریخ دقیقی وجود ندارد. اما آن چه مسلم است، از دیرباز کسانی که با تجارت آشنا شده اند، مشارکت را نیز مدنظر قرار داده، به تاسیس شرکت اقدام نموده اند. در تمدن بابل، حمورابی ششمین پادشاه آن سرزمین در سال های 2067- 2025 قبل از میلاد، دستور گردآوری و تدوین قوانینی موسوم به مجمع القوانین حمورابی را صادر کرده و در آن به موضوع شرکت ها و تنظیم قراردادها پرداخته است. چینی ها از 4500 سال قبل از تولد مسیح با امر بیمه و در نتیجه، مشارکت در جبران خسارت و تشکیل شرکت هایی بدین منظور آشنا بوده اند. در ایران با وجود آن که قانون مدنی ایران پس از قانون تجارت، یعنی در سال 1313 شمسی به تصویب رسیده است ، در مبحث شرکت ها به مقررات قانون تجارت در خصوص شرکت های تجاری اشاره ای نکرده است. نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده، قانون 25 دلو 1303 است. بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید. در تاریخ 11/ 3/ 1310 قانون ثبت شرکت ها به تصویب رسید که پاره ای از موادش در تاریخ 30/ 12/ 1362 اصلاح گردید.
     
    تجار و معاملات تجاری ، دفاتر تجاری، دفتر ثبت تجاری، شرکت های تجاری ، بروات تجاری و چک، دلالی ، حق العمل کاری ، قرارداد حمل و نقل ، قائم مقام تجاری و سایر نمایندگان تجاری ، ضمانت ، ورشکستگی ، اسم تجاری ، شخصیت حقوقی.
    این قانون بعداَ به موجب لایحه قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/ 12/ 1347، اصلاح گردید. که به لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت موسوم گردید، البته این خود نیز خیلی قدیمی است، که باید متناسب با تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل می آید، تغییر یابد.
    به هرحال در مورد قانون گذاری شرکت ها، در حال حاضر، قانون تجارت دارای نظامنامه ای است که در سال 1311 توسط وزارت عدلیه تدوین و تصویب شده و تشکیل شرکت ها را موکول به تنظیم شرکتنامه رسمی کرده است. ( ماده 1) . ثبت تشکیلات غیرتجاری- موضوع ماده 584 قانون تجارت – نیز موضوع آیین نامه ای است که در 1337 به تصویب رسیده و ” آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری ” نام دارد. همچنین باید توجه داشت شرکت های تعاونی تولید و مصرف که موضوع مواد 190 لغایت 194 قانون تجارت اند در حال حاضر انحصاراَ تابع قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 13/ 6/ 1370) هستند. در واقع ماده 2 قانون اخیر مقرر کرده است : ” شرکت هایی که با رعایت مقررات این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند “. تا وضع قانون اخیر به استثنای شرکت های تعاونی تولید و مصرف، شرکت های تعاونی دیگر تابع قانون شرکت های تعاونی ( مصوب 16/ 3/ 1350) و اصلاحیه های بعدی آن بودند و به تجاری بودن یا تجاری نبودن آن ها بستگی داشت. با وضع قانون بخش تعاونی، این وضعیت در مورد کلیه شرکت های تعاونی صادق است، به عبارت دیگر، هیچ شرکت تعاونی الزاماَ تجاری نیست. اگر شرکت تعاونی به اموری بپردازد که مطابق قانون تجاری تلقی می شود شرکت تجاری است و در غیر این صورت شرکت تجاری نخواهد بود. دو گانگی وضعیت حقوقی شرکت های تعاونی موجب شده است که امروزه این شرکت ها را در کتب اختصاصی و عمدتاَ در حوزه عمل حقوق تعاون مورد بررسی قرار دهند.
    در حقوق روم، فرض و تئوری شخصیت حقوقی برای هیات های مربوط به حقوق عمومی مانند انجمن های سیاسی یا مذهبی شناخته شده بود و در مورد شرکت های تجاری که هدف آن ها تامین منافع خصوصی است، به وجود شخصیت قائل نبودند. همچنین در بعضی از قوانین قدیم در خصوص معابد و قبائل، معتقد به حقوق و تعهدات، و در نتیجه شخصیت حقوقی بودند. در حقوق اسلام هم موقوفات از این شخصیت بهره مند بود و معاملات متصدیان به نام موقوفه انجام می گرفت و در واقع وقف یک نوع شخصیت حقوقی بود..”
    به طور کلی، شرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است؛ به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی، وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است؛ اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد، مسئولیتی عمدتاَ محدود دارند و – البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه – فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند. همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی ، به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح ” تک شریک ” به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان ، در قبال طلبکاران، محدود به سرمایه ای شود که به شریک تک شریک اختصاص داده اند.

    مقالاتثبت شرکت

  • نظرات() 
  • شنبه 11 آبان 1398


     
    ثبت شرکت در کشور ارمنستان مجوز کار به حساب می آید. برای همین شخص برای انجام هرگونه فعالیت قانونی در ارمنستان باید یک شرکت ثبت کند. هیچ گونه محدودیت فعالیتی در این کشور وجود ندارد به همین دلیل موضوع و عنوان فعالیت شرکت می تواند کلی باشد.
    از دلایلی که می توان برای تمایل اشخاص جهت ثبت شرکت در ارمنستان و انجام فعالیت تجاری برشمرد نزدیکی به ایران واستفاده از حسابهای بین المللی، صرفه جویی در وقت و زمان، هزینه های کم و زمان سریع، روابط خوب بین دو کشورکه موجب مراودات مالی و اعتباری شده می باشد. اقدام برای ثبت شرکت در کشور ارمنستان معمولاَ به دو منظور صورت می گیرد. یا برای راه اندازی کسب و کار و دریافت مجوز کار بوده و یا جهت گرفتن اقامت در این کشور.
    دو روش برای ثبت شرکت در ارمنستان وجود دارد
    _روش اول
    در روش اول، فرد به عنوان مدیر عامل و اعضای شرکت که قرار است شرکت را ثبت کند باید در ارمنستان حضور داشته باشد که به آن ثبت شرکت حضوری می گویند.
    _ روش دوم
    در این روش نیاز به حضور اعضای شرکت وحتی مدیر عامل نیست  و می توان به صورت وکالتی و از طریق شرکتی مسافرتی در ارمنستان مراحل کار را تنظیم کرد که به این روش ثبت شرکت غیر حضوری گویند. در این روش نیازی به سفر به کشور ارمنستان  و دردسرهای دیگرنیست.
    در روش غیر حضوری ابتدا باید اساسنامه شرکت، وکالتنامه و تفاهم نامه بین اعضای شرکت در ارمنستان تنظیم شود و سپس برای اعضای شرکت در دفتر تهران ارسال گردد تا توسط اعضا امضاء شود و دوباره به ارمنستان فرستاده شود تا روال کاری برای ثبت شرکت صورت گیرد. بعد از بررسی مدارک سه تا چهار روزی طول می کشد تا شرکت ثبت گردد. وقتی سند و اساسنامه شرکت از وکیل در ارمنستان تحویل گرفته شد شرکت ثبت شده و می توان مهر آن را چاپ کرد.
    شرکت را در ارمنستان می توان به دو صورت شرکت تضامنی و شرکت با مسؤلیت محدود ثبت نمود.
    در شرکت تضامنی مسؤلیت شرکا به صورت تضامنی است. برای همین همگی به صورت تضامنی در برابر طلبکارها مسؤلند. در این نوع شرکت چون نام شخص،اسم شرکت می شود تنها می توان برای آن شخص تقاضای اقامت نمود.
    در شرکت با مسؤلیت محدود هر کدام از شرکا به اندازه آورده خود مسؤلیت دارند. برای اخذ اقامت می توان علاوه بر شخص اصلی برای چند نفر دیگر اقامت دریافت کرد. هزینه مالیات در این کشور ماهیانه حساب می شود و معادل سه درصد از گردش حساب است و چنانچه گردش حساب بانکی صورت نگیرد مشمول مالیات نمی شود.

    مدارک لازم جهت ثبت شرکت در ارمنستان
    _اسکن پاسپورت اعضای شرکت
    _ وکالتنامه مهری برای ثبت شرکت
    مدارک برای اشخاص حقیقی :
    _ تنظیم درخواست جهت تأسیس شرکت با مسؤلیت محدود.
    _ تعیین نام شرکت برای استعلام در اداره بخش ثبت نام های شرکتی
    _ تعیین میزان سهام هر یک از اعضا ( صورتجلسه سهامداران) و انتخاب مدیر عامل.
    _ ترجمه رسمی گذرنامه های سهامداران و مدیر شرکت
    _ ارایه مشخصات مدیر عامل
    _ تعیین آدرس محل شرکت یا محل فعالیت باثبت محضری
    _ گواهی پرداخت سرمایه اولیه شرکت در یکی از بانکهای ارمنستان.

    مراحل ثبت شرکت در ارمنستان
    _ مراجعه به اداره اویر.
    _ اجاره یک محل حقوقی  محضری برای انجام فعالیتهای شرکت
    _ ثبت نام شرکت
    ( جهت ثبت نام شرکت می بایست به اداره ثبت دولتی ( رجیستر ) مراجعه و تعداد 5 الی 6 نام مورد نظر ارائه، که پس از بررسی و کنترل نام های موجود چنانچه در سیستم نامگذاری شرکتی ارمنستان چنین نامی نبود یکی از نام ها انتخاب و ثبت می گردد).
    _ مراجعه به اداره مالیات برای تنظیم اساسنامه
    _ تهیه مهر شرکت و دریافت کد با مراجعه به اداره مالیات
    _ ثبت در اداره بازنشستگی
    _ تهیه کاسا و پلمپ کردن در اداره مالیات
    _ مراجعه به بانک وایجاد حساب بانکی.
    _ مراجعه به گمرگ با معرفی نامه جهت بازکردن پرونده برای امور مربوط به صادرات و واردات.
    _ ارائه آدرس دفتر هم به صورت صوری هم فیزیکی برای ثبت شرکت
    هزینه های ثبت در این نوع شرکت به شرح ذیل می باشد:
    هزینه ثبت شرکت، اخذ کارت اقامت، افتتاح حساب بانکی شرکتی، اخذ دسته چک، هزینه سفر برای گرفتن کارت اقامت.
    در ارتباط با مدارک مورد نیاز و مراحل ثبت شرکت در ارمنستان توضیحاتی داده شد که بدون شک جمع آوری وطی فرایند آن نیاز به تخصص و آگاهی کافی از امور حقوقی و ثبتی دارد، به خصوص هنگام تمایل به ثبت غیر حضوری.

  • نظرات() 
  • شنبه 11 آبان 1398


    نام تجاری یا برند عبارت است از نام، سمبل، نشانه، طرح، شعار، علامت یا ترکیبی از آنها که موجب شناسایی محصول و تمایز آن از سایر محصولات و انتقال یک مفهوم یا احساس به مخاطب می شود.
    ثبت برند به نوعی سند مالکیت آن محسوب می شود. شما با ثبت برند مالک آن علامت می شوید و هیچ شخص یا شرکت دیگری حق ندارد بدون اجازه از علامت شما استفاده کند. لذا، اشخاصی که علامت خود را به ثبت نرسانند نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند. به این جهت کلیه تجار و موسسات تجاری، برای حفظ علامت خود از تقلید و تقلب ، علائم خود را به ثبت می رسانند.
    ثبت برند کار چندان دشواری نیست و هزینه قابل توجهی هم ندارد ، شما می توانید با تکمیل اظهارنامه الکترونیکی برند، تقاضای خود را به اداره محترم مالکیت صنعتی اعلام نمایید.
    در این مقاله برآنیم تا به مراحل ثبت اینترنتی برند بپردازیم. خاطر نشان می شویم در صورت مواجه شدن با هرگونه مشکلی در مراحل ثبت برند می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل فرمایید.
    مدارک مورد نیاز برای ثبت برند :

    کپی مدارک شناسایی شخص متقاضی یا صاحبان امضاء در مورد اشخاص حقوقی
    مجوز فعالیت ( شامل جواز کسب ، پروانه بهره برداری …)
    ارائه کارت بازرگانی برای متقاضیانی که در نام تجاری خود از حروف لاتین استفاده می کنند.
    مدارک مربوط به نماینده قانونی ( در صورت تقاضا به وسیله نماینده قانونی با حق امضاء)
    تصویری از علامت درخواستی در ابعاد 6 در 6 یا 10 در 10
     چنانچه متقاضی بخواهد به استناد تقاضای ثبت در خارج از کشور از مزایای حق تقدم استفاده کند باید مدارک مربوط به حق تقدم را همراه با اظهارنامه تسلیم کند.
    آگهی تأسیس شرکت و آخرین آگهی تغییرات شرکت برای اشخاص حقوقی.
    مراحل ثبت برند در سامانه مالکیت صنعتی :
    _ ابتدا باید اطلاعات شخص متقاضی اعم از نام و نام خانوادگی، شماره تلفن همراه، آدرس ایمیل و … را در قسمت اطلاعات اظهارنامه برای پیگیری پرونده بعد از دریافت شماره اظهارنامه پر نماید. ( پس از ورود اطلاعات متقاضی، در قسمت انتخاب کالا بر حسب مجوزهای موجود ، در صورت مطلع بودن از شماره طبقه کالای درخواستی عنوان ” شماره کالای درخواستی را می دانم ” را انتخاب کرده و در غیر این صورت گزینه دوم را انتخاب نمایید و نام محصول را وارد کرده تا طبقه مورد نظر مشخص شود).
    _ بعد از ورود اطلاعات باید تصویر تمامی مدارک متقاضی همراه با مجوزها و تصویر علامت به ترتیب بارگذاری گردند. ( بارگذاری ضمائم اظهارنامه )
    _ ورود به صفحه بازبینی اطلاعات
    _ بازبینی تمامی اطلاعات و ضمائم بارگذاری شده برای حصول اطمینان از صحت اطلاعات.
    _ در این مرحله متقاضی باید هزینه های ثبت اظهارنامه را واریز کند. ( از طریق اتصال به درگاه اینترنتی بانک و وارد کردن اطلاعات کارت بانک)  لازم به ذکر است ، بعد از تأیید اطلاعات و پرداخت هزینه ها دیگر نمی توان پرونده را اصلاح کرد.
    _ ارائه شماره اظهارنامه به متقاضی.
    _ بررسی اولیه مدارک و ضمایم توسط کارشناس مربوطه بعد از واریز هزینه اظهارنامه پرونده.
    _ اعلام ابلاغیه ای به  مالک توسط کارشناس در صورت وجود نقص و ایراد در اظهارنامه.
    _ صدور آگهی تقاضای ثبت برای نام یا علامت درخواستی، جهت درج در روزنامه رسمی و ثبت آن.
    _ چنانچه ادعایی نسبت به علامت مورد درخواست وجود داشته باشد آگهی ثبت رسمی با مشخصات مالکین علامت و شماره ثبت رسمی، جهت درج در روزنامه رسمی و انتشار یرای عموم صادر می شود.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398


     

    شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه ی او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
    شرکت مختلط سهامی که ترکیبی از شرکاء شرکت تضامنی و شرکاء سهامی می باشد ابتکار دیگری از قانونگذار است. در این شرکت شرکاء ضامن مدیریت شرکت مختلط سهامی را به عهده دارد اعم از این که یک شریک یا چند شریک باشد . در این شرکت هم به مانند شرکت مختلط غیرسهامی عده ای که تخصص کافی در امور تجارت ندارند یا خرید سهام یا قطعات سهام سرمایه گذاری می کنند و شرکاء ضامن چه سرمایه گذاری بنمایند و چه سرمایه گذاری ننمایند با اتکاء به تخصص و اطلاع خود از امور تجاری مدیریت شرکت را به دست می گیرند و سود حاصله مطابق توافق حاصله در شرکت نامه تقسیم خواهد شد . در این شرکت نیز شرکاء ضامن حق اداره شرکت را دارند و شرکاء سهامی حق اداره شرکت را ندارند.

    شرایط انتخاب اسم شرکت مخلتط سهامی
    در این شرکت نیز در اسم شرکت باید عبارت مختلط سهامی ذکر گردد تا علاقه مندان به معامله با این شرکت بدانند با چه اشخاصی و تحت چه مقرراتی مایل به معامله می باشند . همچنین باید لااقل نام یکی از شرکاء ضامن قید گردد تا طرف معامله با شرکت بداند به چه کسی باید برای طلب خود رجوع کند.
    وفق ماده 163 قانون تجارت دو شرط باید رعایت شود:
    1. در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط” ذکر شود.
    2. در اسم شرکت باید لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.

    تشکیل شرکت مختلط سهامی
    با توجه به ماده ی 176 قانون تجارت مقررات مربوط به تشکیل شرکت مختلط سهامی آشکار می گردد. بنابراین برای تشکیل شرکت لازم است که :
    1- اساسنامه و یا شرکتنامه حاوی امور اساسی شرکت تهیه شود.
    2- پرداخت ثلث سرمایه ی نقدی و تعهد دو ثلث بقیه اعلام گردد.
    3- سهم الشرکه ی غیر نقدی ارزیابی و تحویل شرکت شود.
    4- در تنظیم سهام یا قطعات قیمت حداقل با توجه به سرمایه ی شرکت تعیین گردد.
    یعنی اگر سرمایه کمتر و یا معادل دویست هزار ریال بود حداقل پنجاه ریال و اگر بیشتر از این مبلغ بود یکصد ریال.
    5- تهیه ی رسید سرمایه بنحوی که هست و اعلام آن با تصریح به اینکه سرمایه د ر تحویل شرکت است.
    6- تعیین اسامی و مشخصات شرکاء سهامی با مقدار سهام آن ها و شریک یا شرکاء ضامن با میزان سهم الشرکه

    اداره شرکت مختلط سهامی
    مدیریت شرکت مختلط سهامی مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است و سایر شرکاء نقشی در اداره شرکت ندارند و فقط به عنوان سهام دار شرکت در سود و زیان مشارکت می نمایند. بنابراین شرکاء ضامن کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی هستند که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود اما شرکاء سهامدار کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه است زیرا شرکاء ضامن دارای اختیارات تمام برای اداره شرکت می باشند. مدیر یا مدیران شرکت به مانند وکیل سایر شرکاء هستند که در حدود معین داده شده حق اقدامات لازم را دارند.

    پایان حیات شرکت مختلط سهامی
    در پایان یافتن اینگونه شرکت ها به مانند سایر شرکت ها ذکر دو روش امکان پذیر است : اول بطلان شرکت و دوم انحلال شرکت
    1. بطلان شرکت
    همان طور که توضیح داده شد، برای این که شرکت مختلط تشکیل شده تلقی گردد باید تادیه تمام سرمایه شرکت که به صورت سهام یا قطعات سهام است تعهد گردد که این شرط یکی از رکن های اصلی و شکلی شرکت مختلط سهامی است و چنانچه این رکن به عنوان یک رکن شکلی رعایت نگردد شرکت باطل است. همچنین عدم رعایت شرایط ماهوی مانند عدم اهلیت شرکاء ضامن یا عدم قصد و رضای ایشان برای اداره و مدیریت و قبول مسئولیت به عنوان شریک ضامن موجب بطلان شرکت می گردد.
    2. انحلال شرکت
    ماده 181 قانون تجارت شرکت مختلط را در موارد ذیل منحل شده اعلام می کند :
    الف) در مورد فقرات 3-2-1 ماده 93
    ب) برحسب تصمیم مجمع عمومی و رضای شرکای ضامن
    ج) بر حسب تصمیم مجمع عمومی و رضایت شرکای ضامن
    د) در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکای ضامن مشروط بر این که انحلال شرکت در این موارد در اساسنامه تصریح شده باشد.
    در مورد فقرات (ب) و ( ج) حکم ماده 72 جاری است.
    اگر شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شد هر یک از طلبکاران شرکت می تواند به هر یک از شرکای سهامی که از بابت قیمت سهام خود مدیون شرکت است رجوع کرده در حدود بدهی آن شریک طلب خود را مطالبه نماید. مادام که شرکت منحل نشده طلبکاران برای وصول طلب خود حق رجوع به هیچ یک از شرکای سهامی را ندارند.
    سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398


     
    شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه ی او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
    شرکت مختلط سهامی که ترکیبی از شرکاء شرکت تضامنی و شرکاء سهامی می باشد ابتکار دیگری از قانونگذار است. در این شرکت شرکاء ضامن مدیریت شرکت مختلط سهامی را به عهده دارد اعم از این که یک شریک یا چند شریک باشد . در این شرکت هم به مانند شرکت مختلط غیرسهامی عده ای که تخصص کافی در امور تجارت ندارند یا خرید سهام یا قطعات سهام سرمایه گذاری می کنند و شرکاء ضامن چه سرمایه گذاری بنمایند و چه سرمایه گذاری ننمایند با اتکاء به تخصص و اطلاع خود از امور تجاری مدیریت شرکت را به دست می گیرند و سود حاصله مطابق توافق حاصله در شرکت نامه تقسیم خواهد شد . در این شرکت نیز شرکاء ضامن حق اداره شرکت را دارند و شرکاء سهامی حق اداره شرکت را ندارند.

    شرایط انتخاب اسم شرکت مخلتط سهامی
    در این شرکت نیز در اسم شرکت باید عبارت مختلط سهامی ذکر گردد تا علاقه مندان به معامله با این شرکت بدانند با چه اشخاصی و تحت چه مقرراتی مایل به معامله می باشند . همچنین باید لااقل نام یکی از شرکاء ضامن قید گردد تا طرف معامله با شرکت بداند به چه کسی باید برای طلب خود رجوع کند.
    وفق ماده 163 قانون تجارت دو شرط باید رعایت شود:
    1. در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط” ذکر شود.
    2. در اسم شرکت باید لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.

    تشکیل شرکت مختلط سهامی
    با توجه به ماده ی 176 قانون تجارت مقررات مربوط به تشکیل شرکت مختلط سهامی آشکار می گردد. بنابراین برای تشکیل شرکت لازم است که :
    1- اساسنامه و یا شرکتنامه حاوی امور اساسی شرکت تهیه شود.
    2- پرداخت ثلث سرمایه ی نقدی و تعهد دو ثلث بقیه اعلام گردد.
    3- سهم الشرکه ی غیر نقدی ارزیابی و تحویل شرکت شود.
    4- در تنظیم سهام یا قطعات قیمت حداقل با توجه به سرمایه ی شرکت تعیین گردد.
    یعنی اگر سرمایه کمتر و یا معادل دویست هزار ریال بود حداقل پنجاه ریال و اگر بیشتر از این مبلغ بود یکصد ریال.
    5- تهیه ی رسید سرمایه بنحوی که هست و اعلام آن با تصریح به اینکه سرمایه د ر تحویل شرکت است.
    6- تعیین اسامی و مشخصات شرکاء سهامی با مقدار سهام آن ها و شریک یا شرکاء ضامن با میزان سهم الشرکه

    اداره شرکت مختلط سهامی
    مدیریت شرکت مختلط سهامی مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است و سایر شرکاء نقشی در اداره شرکت ندارند و فقط به عنوان سهام دار شرکت در سود و زیان مشارکت می نمایند. بنابراین شرکاء ضامن کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی هستند که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود اما شرکاء سهامدار کسانی هستند که سرمایه ی آن ها به صورت سهام یا قطعات متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه است زیرا شرکاء ضامن دارای اختیارات تمام برای اداره شرکت می باشند. مدیر یا مدیران شرکت به مانند وکیل سایر شرکاء هستند که در حدود معین داده شده حق اقدامات لازم را دارند.

    پایان حیات شرکت مختلط سهامی
    در پایان یافتن اینگونه شرکت ها به مانند سایر شرکت ها ذکر دو روش امکان پذیر است : اول بطلان شرکت و دوم انحلال شرکت
    1. بطلان شرکت
    همان طور که توضیح داده شد، برای این که شرکت مختلط تشکیل شده تلقی گردد باید تادیه تمام سرمایه شرکت که به صورت سهام یا قطعات سهام است تعهد گردد که این شرط یکی از رکن های اصلی و شکلی شرکت مختلط سهامی است و چنانچه این رکن به عنوان یک رکن شکلی رعایت نگردد شرکت باطل است. همچنین عدم رعایت شرایط ماهوی مانند عدم اهلیت شرکاء ضامن یا عدم قصد و رضای ایشان برای اداره و مدیریت و قبول مسئولیت به عنوان شریک ضامن موجب بطلان شرکت می گردد.
    2. انحلال شرکت
    ماده 181 قانون تجارت شرکت مختلط را در موارد ذیل منحل شده اعلام می کند :
    الف) در مورد فقرات 3-2-1 ماده 93
    ب) برحسب تصمیم مجمع عمومی و رضای شرکای ضامن
    ج) بر حسب تصمیم مجمع عمومی و رضایت شرکای ضامن
    د) در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکای ضامن مشروط بر این که انحلال شرکت در این موارد در اساسنامه تصریح شده باشد.
    در مورد فقرات (ب) و ( ج) حکم ماده 72 جاری است.
    اگر شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شد هر یک از طلبکاران شرکت می تواند به هر یک از شرکای سهامی که از بابت قیمت سهام خود مدیون شرکت است رجوع کرده در حدود بدهی آن شریک طلب خود را مطالبه نماید. مادام که شرکت منحل نشده طلبکاران برای وصول طلب خود حق رجوع به هیچ یک از شرکای سهامی را ندارند.
    سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398

     
    شرکت سهامی عام شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده است. سرمایه ای که موسسین آن قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین کرده اند. شرکت سهامی کامل ترین نوع از شرکت های سرمایه ای است که شرکا در آن صاحبان سهام یا سهامداران نامیده می شوند. برای تاسیس شرکت های سهامی عام موسسین باید اقلاَ بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کرده و لااقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام ( شرکت در شرف تاسیس ) نزد یکی از بانک ها سپرده ، سپس اظهارنامه ای به ضمیمه ی طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ی ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت کنند.
    با توجه به ماده 6 لایحه اصلاح قانون تجارت مصوب 1347 شرایط اولیه در تاسیس شرکت سهامی عام به شرح ذیل می باشند :
    الف) تعهد اقلاَ بیست درصد سرمایه شرکت به صورت نقد یا غیر نقد
    ب) سپرده گذاری لااقل 35% از 20 % تعهد شده در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس نزد یکی از بانک ها
    ج) تسلیم اظهارنامه به اداره ثبت شرکت ها یا دایره ثبت شرکت ها در شهرستان ها یا دایره ثبت اسناد و املاک
    اظهارنامه ثبت شرکت که باید باقید تاریخ به امضاء کلیه موسسین برسد شامل نکات ذیل خواهد بود:
    1- نام شرکت
    2- هویت کامل و اقامتگاه موسسین
    3- موضوع شرکت
    4- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
    5- تعداد سهام با نام و بی نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که سهام ممتاز نیز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
    6- میزان تعهد هر یک از موسسین و مبلغی که پرداخت کرده اند با تعیین شماره حساب و نام بانکی که وجوه پرداختی در آن واریز شده است و در مورد آورده غیر نقدی تعیین اوصاف و مشخصات و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف آورده غیر نقدی اطلاع حاصل نمود.
    7- مرکز اصلی شرکت
    8- مدت شرکت
    مرجع ثبت شرکت ها پس از مطالعه ی اظهارنامه و ضمایم آن و تطبیق مندرجات آن ها با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود.
    لذا با توجه به ماده 10 قانون یاد شده ثبت شرکت ها پس از تسلیم اظهارنامه ، طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره نویسی به اداره ثبت شرکت ها باید اقدامات ذیل را انجام دهد :
    1. مطالعه اظهارنامه و ضمائم آن
    2. تطبیق مندرجات مدارک تسلیم شده با قانون
    3. صدور اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی
    اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی گردیده و نیز در بانکی که تعهد سهام نزد آن صورت می گیرد در معرض دید علاقه مندان قرار داده شود.
    در ثبت شرکت سهامی عام توجه به نکات ذیل ضروری است :

    حداقل تعداد سهامداران
    حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت سهامی عام 5 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.

    حداقل سرمایه سهامی عام
    حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت سهامی عام پنج میلیون ریال برابر با پانصد هزار تومان می باشد.

    حداقل تعداد مدیران و بازرسین
    حداقل 5 عضو هیات مدیره و یک بازرس اصلی و یک بازرس علی البدل می باشد.

     

  • نظرات()