شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافق اصولی که در قانون شرکت های تعاونی مصرح است تشکیل می شود.
برای تشکیل یک شرکت تعاونی می بایست مراحلی را طی نمود . اولین اقدام برای تشکیل شرکت تعاونی این است که عده ای از علاقه مندان به تشکیل شرکت تعاونی که نباید از 7 نفر کمتر باشند باید یک جمعی را به عنوان موسسین تشکیل دهند که به آن ها هیئت موسس گویند. این هیئت باید با رعایت قوانین و مقررات مربوط به تعاونی ها مدارکی را برای تشکیل و ثبت شرکت آماده و تحویل وزارت تعاون دهند.
هیئت فوق دارای وظایفی است که از جمله مهم ترین آن ها عبارت است از ” تهیه اساسنامه و تکمیل و پیشنهاد آن به اولین مجمع عمومی عادی برای بررسی و تصویب ”
بنابراین هیئت موسس برای تقاضای موافقت تشکیل شرکت تعاونی پس از تهیه اساسنامه و دعوت افراد واجد الشرایط و تشکیل اولین مجمع عمومی عادی را برای بررسی و تصویب آن، می بایست  اساسنامه را با یک طرحی به عنوان طرح توجیهی یا طرح پیشنهادی تهیه کند که مشتمل بر لزوم تاسیس شرکت تعاونی باشد.
وزارت تعاون پس از بررسی، موافقت خود را برای تشکیل یا عدم تشکیل شرکت تعاونی اعلام می دارد که در صورت موافقت، نمونه اساسنامه و فرم های مورد نیاز را در اختیار نماینده هیئت موسس قرار می دهد که پس از دریافت آن می بایست نسبت به تدوین اساسنامه به جهت تصویب اعضاء اقدام نمود.

محتوای اساسنامه ثبت شرکت تعاونی
همان طور که گفته شد، در شرکت های تعاونی باید اساسنامه تهیه گردد و هدف های آن باید مشخص شود. اساسنامه حاوی نکات و مقرراتی است که نوع شرکت تعاونی و موضوع و حدود فعالیت آن ، مراجع تصمیم گیری و مدیریت و نظارت شرکت و وظایف و اختیارات آن ها و حقوق و تکالیف اعضا را تعیین می کند.
اساسنامه بایستی حداقل حاوی نکات ذیل باشد :
1- هدف از تشکیل شرکت
2- نام تعاونی با منظور نمودن کلمه تعاونی
3- مدت شرکت تعاونی
4- حوزه عملیات شرکت ( در کدام شهر یا روستا یا وزارتخانه و غیره )
5- نوع شرکت تعاونی ( تولید یا مصرف )
6- مرکز اصلی عملیات شرکت ( اقامتگاه مرکزی و هر یک از شعبات آن )
7- میزان سرمایه شرکت
8- مقررات مربوط به عضویت شرکای جدید
9- ارکان اصلی شرکت
10- مقررات اداری و مالی شرکت
11- انحلال و صفیه شرکت
نکته : تغییر اساسنامه در حدود مقررات قانون بخش تعاونی در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است که باید به تصویب لااقل سه چهارم اعضای حاضر در آن برسد.