شرکت‌های مادر (Holding Company) شرکت‌هایی هستند که با تاسیس یا خرید اکثر سهام شرکت‌هایی که ویژگی مشترک دارند علاوه بر اداره آن شرکت‌ها با ایجاد زمینه‌های هم‌افزایی یا تکمیل چرخهء کامل یک فعالیت، از تولید مواد اولیه، بازرگانی داخلی و خارجی برای خرید مواد اولیه، تولید کالا، توزیع و فروش و حتی خدمات، سعی در کسب سود تمام چرخه از طریق شرکت‌های تخصصی فعال در اجزای چرخه می‌کنند. برخی از شرکت‌های مادر، ممکن است در شرکت‌های مختلف در یک فعالیت اقتصادی سرمایه‌گذاری کنند. مثلا سهام‌دار تمام یا اکثریت تعدادی شرکت تولید دارو یا مواد غذایی باشند تا در همهء انتخاب‌های مشتریان، سهم خود را به دست آورند. بنابراین شرکت‌های مادر، مدیریت شرکت‌های تحت تملک خود را دارند و کم‌تر مبادرت به فروش آن‌ها می‌کنند. مگر این‌که سیاست جدیدی اتخاذ کنند و به همین دلیل برخی از شرکت‌های خود را بفروشند.
 
شرکت‌های سرمایه‌گذاری (Investment Company) به قصد دخالت در مدیریت، در شرکت‌ها سرمایه‌گذاری نمی‌کنند و اصولا دیدگاه بلندمدت در خرید سهام ندارند. به محض آن‌که سود مورد نظر خود را محقق یافته ببینند، سهام یک شرکت را می‌فروشند و سهام شرکت‌های دیگر را می‌خرند یا در صورتی که در چشم‌انداز کوتاه‌مدت، کاهش ارزش سهامی را مشاهده کنند، آن سهم را خواهند فروخت. این نوع شرکت‌های سرمایه‌گذاری، در پی به دست آوردن سود از نوسانات قیمت سهام در بازار هستند و قاعدتا باید فقط در سهام پذیرفته شده در بورس سرمایه‌گذاری کنند.در حال حاضر، اکثر شرکت‌های سرمایه‌گذاری در ایران همزمان هر سه فعالیت شرکت مادر، شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری و شرکت سرمایه‌گذاری را دارند. شیوه مدیریت شرکت مادر و نوع برخورد آن با شرکت‌های تابعه با شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری و شرکت سرمایه‌گذاری متفاوت است. در نتیجه گردآوری مجموعه ناهمگونی از فعالیت‌ها موجب می‌شود که انرژی مدیریت شرکت‌ها مصروف مسایلی شود که هم‌جنس نیستند و در نتیجه تمرکز و تخصص حرفه‌ای هم در یک بخش به سختی ایجاد می‌شود.